NİNJA'NIN KUNG FU İLE İMTİHANI

HEDIYE DORAEMON-3

2011-12-29T10:05:00.000+02:00

Nürügün'den gelen hediyenin üzerinde ince düsünülmüs kart!

HEDIYE DORAEMON-2

2011-12-29T09:59:00.003+02:00

Gürüsah ile Nürügün'ün basini Dora Dora diye yemem iyi oldu. Bana dönüsü ise muhtesem oldu!

HEDİYE DORAEMON

2011-12-26T22:49:00.000+02:00

Doraemon sevgimi bilen dostum Shingetsu-sama'nın koleksiyonumu zenginleştiren hediyesi.
Doraemon'la cıbıcıbı keyfi!

SHAOLIN YAP-BOZU

2011-12-21T16:00:00.000+02:00

Bu haftaki pazar döküntüm. Doraemon bulamadıysam da gönlüme göre bir şey buldum işte. "Shaolin Tapınağı'nın eteklerinde acemi kung fu öğrencisini gören ustalar" adlı kompozisyon çalışması...

TERS NİNJA GÜNÜ: NİKAHINA BENİ ÇAĞIR NİNJA

2011-12-16T14:05:00.000+02:00

NINJA'S EXTREME WEAPON-GODFREY HO

DORAEMON KÜPELER

2011-12-16T13:56:00.000+02:00

Sayfayı bijutericiye çevirmeme az kalmıştı. O da oldu nihayet! Ebay sağolsun. Çok yakında bunlardan küpe yapabilirim...

Alttaki de zarftaki pul...

TERS NİNJA GÜNÜ: GEÇMİŞ SAYILAR

2011-12-08T08:55:00.000+02:00

Junichiro Tanizaki-Anahtar ve Natsume Soseki-Gönül adlı kitaplar üzerine

Invasion of the Neptun Men-Uchuu Kaisokusen

DORAEMON MÜZESİ

2011-12-06T22:04:00.000+02:00

Sonunda Doraemonları biraraya getirmeyi başardım...

HALTERCI DORAEMON

2011-11-30T13:01:00.002+02:00

Carsamba Pazarini fethimdir.

ZOMBİ FİLM POSTERLERİ HAKKINDAKİ GERÇEKLER

2011-11-28T10:40:00.000+02:00

Geçen günlerde sahaf festivalinden alarak bloga koyduğum ve üzerindeki isimlerden Lucio Fulci filmlerinin posterleri olarak lanse ettiğim iki adet posterle ilgili ilginç bir yazıya rastladık Komakine ile Dylan Dog maceramızda. Dylan Dog'un Rodeo Kitap'tan çıkan ilk sayısının orta sayfalarında Metin Demirhan'ın konuyla ilgili bilgilendirici bir yazısı var. Lafı fazla uzatmadan;

(Üzerine basarak büyütebilirsiniz)

Söz konusu iki poster;

DORAEMON ROZET

2011-11-26T10:16:00.000+02:00

Ebay döküntüsü

TERS NİNJA GÜNÜ: GEÇMİŞ SAYILAR

2011-11-25T15:18:00.000+02:00

Geçtiğimiz birkaç ay içinde Ters Ninja'da yazdığım yazılar;

HEROIC TRIO

SUPAA JAIANTSU

HEROES TWO

Komakine ile birlikte kotardığımız THE 36TH CHAMBER OF SHAOLIN FİLMLERİ

EN ABSÜRT 5 NİNJA FİLMİ

BÜTÜN KIZLAR TOPLANDIK FİLMLERİ

SACRIFICE

BUDDHA MOUNTAIN

AFTERSHOCK- LAW OF ATTRACTION

LOVE IN A PUFF

SUICIDE BUS

A WEATHER WOMAN

LEGENDARY PANTY MASK

YENİ ÇIKAN MANGALAR; DEATH NOTE-ONE PIECE-MANGA: BİR KÜLTÜREL DİRENİŞ ARACI

PAZARDAN KORUSUN

2011-11-16T15:42:00.001+02:00

Uzun zaman sonra Çarşamba Pazarı avından elim dolu döndüm. Aldıklarımın paketlerini koleksiyon değeri (!) nedeniyle açmadığım için fotosunu da çekmediğimden, pazarda olduğu haliyle gözlere sunarım.

Bazen pazarda yürürken, sağa sola bakmadan, kafamı aşağı eğerek yürümem gerektiğini hissediyorum doğrusu. Hafazanallah yarın birgün, çocuk odası perdesinde Doraemon görür olurum da, almadan edemem diye ödüm patlıyor. Zaten pazar çıkışı yeniden iş yerime doğru yürürken sol kolda konuşlanmış dilenci teyze de aynen şöyle diyordu: "Allah pazardan (kazadan) beladan korusun yavrum! Amin teyze, amin...

TEK GOZLU CANAVAR DORAEMON

2011-11-07T16:36:00.001+02:00

Kadikoy'den canli yayin. Cok acayip yerlerden acayip Doraemonlar bulmaya devam. Tek gozlu canavar: Doraemon.

HO'DAN PSİKANALİZMİ YERLE BİR EDEN BİR SAHNE

2011-10-30T19:40:00.001+02:00

Komakine ile uzun geceler boyunca Godfrey Ho sineması üzerine yaptığımız fikir teatilerinden bir demet.

Komakine diyor ki;

"Efendim, psikanalistlerin yıllardır haşır neşir olduğu kilit terimlerden biri olan Primal Scene mefhumundan haberdarsınızdır belki de. Psikanâlimlerin çoklukla anne-baba arasında vuku bulan cinsel ilişkiye kazara şahitlik eden çocukların, yaşadıkları bu travma neticesinde cinselliği bir itiş kakış olarak algılamalarını ifade eden kavram, baskılanmış insan davranışlarını açıklamakta çığır açan bir tespit olmuştu. Filmlerinde insanın karanlık tarafını bir Dostoyevski ya da bir Freud ya da ne bileyim bir Faulkner kadar başarıyla betimleyen Hong Kong'lu büyük düşünür Godfrey Ho'nun bu konuda söyleyecek bir çift sözü olmadığını düşünmek safdillik olurdu doğrusu. Filhakika, üstadın1987 tarihinde kaleme aldığı "Death Code: Ninja" adlı eserinde Primal Scene kavramı üzerine düşüncelerini fevkalade berrak biçimde anlatan bir sahne mevcut.

Ho diyor ki: "Anneler, babalar! Çocuğun ne gördüğü önemli değil. Kıçınızı örtün de üşümeyin. Salya sümüğünüzle uğraştırmayın beni!""

DORAKILIF

2011-10-19T13:49:00.002+03:00

Ebay'den cortlettigim telefon kilifi.

DEĞİŞİM RÜZGARLARI

2011-09-29T08:41:00.000+03:00

Blogger, şablon tasarımlarında Dynamic Views diye yeni bir şablon geliştirmiş. O kadar hoşuma gitti ki! Lâkin uygulamak için kendimde cesaret bulamadım çünkü yeni tasarımı uygularsam yan kolon tamamen ortadan kalkacak ve oradaki yıllarımın emeğinin gitmesini istemiyorum. Oysaki blogum şöyle;

şöyle;

ya da şöyle;

daha havalı olabilirdi.

Yalnız tasarımın kötü tarafı yalnızca yan kolonu yok etmesi değil. Bir girdi için tüm resimleri aktif hale getirmesi. Yani bir yazıya, o yazıya eklediğiniz resim sayısı kadar çok kanaldan ulaşabilirsiniz. Görsel açıdan iyi ama işlevsel açıdan gereksiz bir çalışma olmuş. Ben de değiştirmek istiyorum... :-(

O ZOMBİ İSE BU NE?

2011-09-27T21:14:00.000+03:00

Ben mi yanılıyorum emin değilim ama Lucio Fulci'nin Zombie 2 filminin bir diğer Türkçe afişi.

LUCIO FULCI SÖYLÜYOR: ZOMBİ DEDİLER KIZ VERMEDİLER

2011-09-27T20:50:00.000+03:00

1979 tarihli Lucio Fulci filmi Zombie 2, %99 Ölüm adıyla vizyona girmiş. %1'i zombi mi olmuş oluyor bu halde? Ne alaka?..

NİNJANIN GERÇEK SHAOLINLE İMTİHANI

2011-09-27T14:15:00.000+03:00

Sonbaharın gelmesiyle birlikte İstanbul’da gerçekleşen etkinlikler ivme kazandı. İvme kazanmak ne demek! Aldı başını gitti resmen. Daha bir bitmeden diğeri başlayan film festivalleri, yalnızca 2 mekanda gerçekleşmesine rağmen gezmesi ve algılaması günler alacak Bienal, o yetmezmiş gibi Bienal’e yancı yazılan onlarca galeri, gece geç saatlerimizi dolduran konserler… Yeterrr! İşimden çıkıp doğrudan eve gitmek istiyorum sevgili organizatörler. Eve gidip, kanepeye uzanıp, hareket etmeden öylece yatmak istiyorum...

Olmuyor! Ben uzansam bile hareketsizliğimi istemdışı bozacak bir şey, her zaman orada beni bekliyor.

Dışarıda köşe bucak kaçmaya çalıştığım etkinlikler, içeride köşe bucak kaçtığım Shaolin. Asosyalin el kitabına da bakamıyorum. Çünkü Shaolin yedi. Shaolin rahipleri gibi uslu olsun diye adını mevzubahis kişiliklerden alan kedimiz Shaolin, bir dakika rahat durmadığı için ekoseden tutun da çeşit çeşit şekillerde icra ettiği “çizgi sanatıyla” vücudumu fethetti. Henüz 3 ayına bile varmamış bu kedi evladı, dışarı çıksam vicdan azabıyla eve dönmeme, evde kalsam yaramazlığının getirdiği sinirle dışarı çıkmama vesile oluyor. Varsın olsun! Bir evlat kolay büyümüyor…

Kediye iyi bağladığım gerçeğiyle suratıma geniş bir sırıtış oturtmuştum. Geçtiğimiz Pazar günü ilk ve bu gidişle son olarak iştirak ettiğim Suç ve Ceza Filmleri Festivali’ne ilgi göstermek istedim ama biletleri kedi yedi, kuma kustu, dağ yandı… Tam da bu sene ilki gerçekleştirilen festival programında iki adet Japon, bir adet Tayland filmi işaretlemiş ve biletleri cukkalamıştım. Pazar günü kapağı (bkz. belin altı arka taraf), Beyoğlu Sineması’nın loş ve uzun salonuna atmış, programda dikkatimi çekmemesine rağmen yönetmenin katılımıyla Hakamada Davası-Hakamada Jiken adlı filmi izlemeye koyulmuştum. O esnada sesini kapatmayı unuttuğum telefonum acı acı çalmaya başladığında, telefondaki numaranın eve ait olduğunu fark etmem birkaç saniye düşünmeme neden oldu. Evde kedimdem başka biri yoktu ve bildiğim kadarıyla kediler telefonda konuşmayı sevmezdi. Şimdi telefonu açsam “Anne beni neden yalnız bıraktın?” nidalarıyla karşılaşabilirdim. İyisi mi sinsice telefonu çantama geri atmalı ve hiçbir şey olmamış gibi filmi izlemeye devam etmeliydim. Olmuyordu. Yapamıyordum. Yavrum orada yapayalnız, aç bilaç “anne anne” (miyüv miyüv diye duyulur) diye inlerken, hiçbir şey yokmuş gibi davranamazdım. Bir anneydim ben bugüne bugün. Bir anne!!! Film bitip de, kariyerine Pinku filmleriyle başlayan yönetmen Banmei Takahashi, perdenin önünde ve mikrofonun arkasında yerini aldığında, “Siz hiç anne oldunuz mu Takahashi Bey? Yavrunuzu geride bırakıp sinemalarda sürttünüz mü acebe?” diyerekten gözyaşlarına boğulmuştum. Eve gitmeliydim. Bir an evvel eve gitmeli, bana ihtiyacı olan yavruma daha fazla ilgi göstermeliydim. Söyleşinin sonunu getiremeden kendimi canhıraş bir vaziyette Beyoğlanı’nın hırçın caddesine attım. Ayaklarım yürümüyor adeta tekerleğe dönmüş dönerek ilerliyordu. Komakine’ye döndüm; “Sen sebep oldun! Vallahî sen sebep oldun!” (Reşat Nuri Güntekin etkisi) dedim…

Komakine, Banmei Takahashi'yi dikizlerken

Öğrenmenin yaşı olmadığı gibi saçmalamanın da yaşı yok. Lâkin yaş ilerledikçe insan daha mânâlı şeyler söylemek istiyor. İstemekle elde etmek! Âh ne kadar da bir araya gelmez iki kelime! (Shakespeare etkisi). Dün akşam yine aynı festivaldeki Tapınaktaki Cinayet-Sop Mai Ngeap ile ardından gelen Koji Wakamatsu’nun Tırtıl-Kyaatapira filmlerine bilet almış idim ki, Shaolin’in dedesinin gelmesiyle birlikte planlarım altüst oldu. Shaolin ve pek kedisever (!) dedesinin ilk karşılaşmasının eşit şartlarda icra edilmesi için tüm akşam Shaolin ile oynamak zorunda kaldığımdan, elimde kedi patisinin izleri çıktı. Numaralandırsam delikleri, kalemle birleştiren oldukça eğlenir herhalde…

Sadede gelelim; yeni dönem etkinlikler bana pek iyi gelmedi.
Son olarak Shaolin’e seslenmek istiyorum: Shaolin! Anana iyi davran kızım! Yemek!..

UZAY CANAVARI

2011-09-25T11:39:00.000+03:00

1970 tarihli Gezorah, Ganime, Kameba: Kessen! Nankai no Daikajû yani Yog: Monster From Space'in Türkçe afişi.

UÇAN GODZİLLA GAMERA

2011-09-24T23:33:00.000+03:00

Giallofordummies'de de dediğim gibi 5.Beyoğlu Sahaf Festivali'nde bir süredir aradığım posterleri elleyerek alma şansına eriştim. Sanırım bu film, 1980 yapımı Gamera: The Super Monster (宇宙怪獣ガメラ Uchu Kaijū Gamera).

SAYISINI UNUTTUM; DORAEMON

2011-09-19T16:01:00.002+03:00

TAKİPTEYİM BEBEĞİM

2011-09-08T15:11:00.000+03:00

Türk filmlerinde kadınları arabayla takip etme sorunsalı konulu bir çalışma hazırlamaya karar verdim. Ama Aile Şerefi filminden kırptığım alttaki sahne kadının arabalı erkek tarafından takip edilmesinin ötesinde daha sığ bir amaç içeriyor; Çekim hatası! Bu sefer gif yapamadığım için salak gibi anlatmak zorundayım. Sahnenin en önünde, yani kadrajın altındaki hafif parlak bej renk, aslında kameranın bulunduğu araba belli ki. Sahne boyunca oyuncu kameraya doğru ilerlerken, kamera da aynı hızla geri hareket ediyor ve bunu gizlemek için hiçbir şey yapmadığı için seyirciyi konudan soyutlamakta oldukça başarılı oluyor...

YiNE DORAEMON YENi DORAEMON

2011-09-07T19:23:00.002+03:00

SAMSUN'DA DORAEMON AVI

2011-08-30T10:06:00.002+03:00

Radarlarim açIk. Her türlü Doraemon bulunur.

HAMUR SHINCHAN

2011-08-25T12:04:00.000+03:00

İşim gücüm olmasa, sabahtan oturup hamurdan ıvır zıvır yapsam. Hatta gerçek hamurla yapıp, sonra yesem. Hayat ne güzel bir yer olurdu. Shinchan Beyefendi, hamurda da çok yakışıklı...

FİŞ-LET

2011-08-24T18:00:00.001+03:00

El insaf be kardeşim. Ne kadar cimriymişsiniz. O kadar para alıyorsunuz. Bari bilet namına afili bir tasarım yaptırsaydınız. Saklardık hiç olmazsa... a

PRENSES OLMAK İSTİYORUM

2011-08-20T14:24:00.001+03:00

HoLiFaKiNgŞit! Terbiyem elvermediğinden ingilazca küfrettim sayın okurlar. Bu itirafı sizler gibi ben de beklemiyordum. Onun şoku içerisindeyim. Çöp sevgim, eski mahallelerin sokak aralarındaki sinekli bakkallarda derin araştırmalar yapmaya sevkediyor bedenimi. Bir biriktirme hastalığım olduğunu söyleyemem doğrusu. En azından koleksiyoner tanımındaki gibi düzenli bir biriktirme sevdam yok. Yalnız işte bu tip, kendimin bile tam olarak tanımlayamadığı "şey"leri bulmak, inanılmaz bir haz veriyor bana.

Benim hiç Barbie'm olmadı aĞbi, biliĞyor musun? Barbie'nin karşı grubundan bir Sindy hatırlıyorum ama, küçükken başta bebek olmak üzere hiçbir oyuncağa bir düşkünlüğüm olduğunu hatırlamıyorum. Sadece çok çok küçükken mavi bir tavşanım olduğunu, hatta onu bir ara şirinlerle karıştırdığımı hatırlıyorum. Tabii hiç oyuncağım yoktu demiyorum, yanlış anlaşılmasın. Sadece öyle aman aman şuyum olsun buyum olsun dememişimdir (Emin olsam bir de...). Ben oyunlarda kimsenin istemeyeceği rolleri üstlenmeyi seven, ortada biri kırık iki bebek varsa kırık olanla oynamayı tercih eden, bu uğurda inat bile edebilecek kadar "uyuz" bir çocuktum, itiraf ediyorum. Sağlam bir bebekle oynanacak oyunların kısıtlı olduğunu farketmişim demek ki! Halbusu kırık bir bebekle gerçeküstü oyunlar oynanabilir, öyle değil mi? Değil mi?..

Mint miydi minti miydi? Ondan çıkan Bülent Ersoy, Zeki Müren resimlerini görmüş kadar sevindim Sally Surrrprise'ı görünce. Hem oyuncaklı hem koleksiyonlu hem de etiketli bir sakız, daha ne olsun? Lâkin sakızı çiğnemeye korktum doğrusu. Zehirlenirim mehirlenirim, neme lazım. Yani hem nostaljik duygusallık hem de burjuvazik iğrenti. Çelişik çekilişle bir okuruma armağan ediyorum...

TERS NİNJA GÜNÜ: NİNJANIN SICAKLA İMTİHANI

2011-08-06T16:08:00.000+03:00

NİNJANIN SICAKLA İMTİHANI

ŞİDDETE UYUMLU ŞEHİR?!

2011-08-01T21:54:00.000+03:00

Bugün öğle tatilinde Ramazan-free lokantada gazeteleri karıştırırken Sabah'ta bir noktasıyla ilginç bir haber okudum. Türkiye'de 12 kent, kadın dostu kent olarak ilan edilmiş. Son günlerde büyük bir ivme kazanmış kadın cinayetlerini aza indirgemek adına, kadınlar için kentlerde bir takım "kolaylıklar" öngören projede, toplu taşıma duraklarında 155 polis imdat numarasını arayabilecekleri telefonlar eklemek, parklarda yeterince ışıklandırma sağlamak, otoparklarda girişe yakın yerlerin kadın ayrılması vb. gibi maddeler var. Habire doğurarak nüfusu arttırmaya yöneltilen halkın bu noktadan sonra "iyileştirilmesi" mümkün olmadığından gayrı böylesi hareketlere başvurmak bir yerde iyidir. Bazı durumlar için gayet yararlı olacağına inandığım projede aklıma takılan en önemli nokta şu maddeyle alakalı;

Kentlerde çıkmaz sokak ve aşırı kıvrımlı yollar bulunmayacak.

Kent denilen birim, bir şehrin ilk kurulduğu alan olması sebebiyle, eskiliğine binaen oldukça dar ve kıvrımlı yollara sahip olabilir. Özellikle tarihi kentlerde böylesi bir dokuyu ortadan kaldırmak, kentin kimliğini ortadan kaldırmak olacaktır. Bu madde ile amaçlanan şey ne kadar iyi niyetli olursa olsun, gerçeğe dönüştüğünde başka bir faciaya sebebiyet vereceği de açık. Hiçbir şeyi kökten iyileştiremeyen bir milletin evladı olarak merak ve hayret içerisindeyim. Yüzeysel hareketlerle devam ettiğimiz müddetçe, daha çok kadına şiddet ve cinayet haberi almaya devam edeceğiz gibi görünüyor.

ππ'Lİ YAZAR, ππ'SİZ YAZARI DÖVER (Mİ?)

2011-07-31T22:43:00.000+03:00

Gün geçmeden bir diğer cinsiyet imlemesi. Radikal Cumartesi Hayat Eki. Haber yapan sevgili kardeşimiz, Fotoğrafta ilgili kişinin kadın olduğunu görebiliyoruz çok şükür. Üstelik Aida Begiç'in cinsiyetini belli etmeden yazında ilk olarak ne güzel geçirmişsin adını. N'oldu da sonradan "dur şunun bir de cinsiyetini ekleyeyim" dedin? Bu ne aymazlık, ne dikkatsizlik, ne saçmalıktır! Erkek milleti için iki cinsi, dillendirmeden ayırmak bu kadar zor mu? İllâ kelime mi kullanmak gerek? ππ'miz yok diye eksik mi hissetmeliyiz?

Bİ DE KONUYA GELEBİLSEYDİN!!!

2011-07-31T22:18:00.000+03:00

Oda yayını iyice çığrından çıkmış. Sol sütunun tamamını ve yandaki sütunun yarısını işgal eden haberde altı üstü "YEM, kitaplarını Mimarlar Odası'na bağışladı" diyeceksin kardeşim. Ortamı yoktan yere duygusallaştırmaya ne gerek var? Biz size böyle geyikli yayın yapasınız diye mi para ödüyoruz?..

%100

2011-07-30T17:24:00.001+03:00

Bazı insanları ayak seslerinden, bazılarını yürüyüşlerinden, bazılarını abuk sabuk hareketlerinden tanıyorum. Bazıları ise daha şanslılar. Yaklaşık 10 yıldır tek kelime laf etmememe rağmen, 1 yıl kadar kısa bir süre haşır neşir olup, 10 yıl sonra bir fotoğrafta sadece kafasının arka tarafından tanıdığım insanlar da var. Ee, bir yıl boyunca önümdeki masada diğer öğrenciye tashih verirsen böyle olur. İnsanları yüzlerinden değil de arkalarından tanımak/hatırlamak da bambaşka bir yetenek olmalı!
Aylık ya da iki haftalık (o kadar ilgisizim ki, süresini bile hatırlamıyorum) Mimarlar Odası Yayını'nı okurken yeni bir teknik geliştirdim. Zamanım çok değerlidir efendiler. Öyle önüme gelen herşeyi okuyamam artık. O yüzden elimde bir kalemle kelime seçerek görünürde yüzeyden, derinde ise oldukça etkili bir okuma yapmaktayım. Bakın, mesela size o kadar yüzeysel gelen okuma şeklimde hemen, yine aynı üniversitenin bir başka "güzide" hocasının yapmış olduğu bu konuşmadaki dangalakça bir ifadeyi algılarım anında yakaladı. "Bayan mimar Hadid" ne demek Sayın Dora? Orada tasarımı yapan Calatrava olsaydı misal, ona da "Erkek mimar Calatrava" diyecek miydiniz?

Psikoseksüelmanyakçahareketederekinsanıçilendençıkarasıcalar...

TERSNİNJA GÜNÜ-KUREYON SHINCHAN: UNKOKUSAI NO YABO

2011-07-28T10:42:00.000+03:00

Kureyon Shinchan: Unkokusai no Yabô

BANU ALKAN'LA YÜRÜMEK

2011-07-23T17:11:00.000+03:00

TAKSİ ŞOFÖRÜ-1976

KARI-GURASHI NO ARIETTI-AŞIRICILAR

2011-07-22T21:36:00.000+03:00

Şu filmi tüm Türkiye'de sadece İstanbul'da ve tek bir salonda gösterime sokan yeni bir tür zihniyet hasıl oldu. Utanın sinema sektörü ve utanın kendini boktan filmlere vermiş sözde sinema severler. İnadına torrent demekten başka ne çıkar ağzımdan artık! Açılsın isyan bayrakları! "oOo o zaman bu savaş demek!"

UKIDO NİNJALARI

2011-07-21T21:33:00.000+03:00

Geçtiğimiz Şubat ayında yaptığım Paris seyahatinde cincomlarım (nam-ı diğer ıvır zıvır) arasına yeni bir dost katıldı. Paris'te cincon ve japon menşeili ürünler konusunda oldukça bahtsızdım doğrusu. Hangi yere yetişmeye kalksam akşam saati, kapıları hep yüzüme kapandı durdu. En çok içime oturan ise Louvre yakınlarında bulunan JUNKUDO adındaki Japon kültürü üzerine kurulmuş kitapçıyı dakika farkıyla yakalayamamak oldu. Olsun... Onun acısını aynı akşam Virgin Store'da bulduğum işte bu minik ninja anahtarlığıyla bir nebze olsun bastırdım sayılır.

Ukido Ninja Warriors serisi değişik karakterlere sahip figürler, anahtarlıklar, kırtasiye ürünleri vb. şeyleri içeriyor. Aldığım yerde fazla ürün olmadığını hatırlıyorum. Mevcuttaki anahtarlıklardan da Masato'yu seçmişim. Artık eskisi kadar hepsi benim olsun havasında değilim. Bir tatminsizlik hasıl oldu sanırım. Nedeni de cinconlarımı iyi muhafaza edebileceğim bir yeri asla sağlayamıyorum. Kitaplık önünde insanın sinirini bozuyorlar. Sırf onları oynatmamak için kitaplıktan kitap çekmeye üşenir oldum. Ben sadık bir cincon biriktiricisi değilim sanırsam... Cinconlarım eve gelen çocuklara armağan olsun! (Nayırrrr!..)

KEMURI

2011-07-21T21:02:00.000+03:00

1995-2007 yılları arasında varlık gösterebilmiş bir Japon ska-punk grubu Kemuri. Ska'dan pek hazzetmediğimi saklayacak değilim. Ama bu durum Kemuri 45'liğini almam için engel teşkil etmedi. Şarkı sözleri ağırlıklı olarak ingilizce olmasına rağmen, kendi dilleri japoncada'da şarkı yapmışlar. Bendeki 45'lik 2000 tarihli efsanevi Roadrunner Records'tan çıkma Kirisame. A yüzünde Kirisame, B yüzünde ise dünyanın gidişatından duyulan memnuniyetsizliği haykıran ingilizce bir şarkı olan Scream For My Dream var.

KIYOHIKO OZAKI

2011-07-21T20:35:00.000+03:00

Birkaç ay evvel Gittigidiyor'dan aldığım Japon enka 45'liklerinden biri daha karşınızda. Kiyohiko Ozaki (尾崎紀世彦) adlı sanatçının, ki her zamanki gibi müzikle beraber sinemada da izi sürülebilir, Sayonara Mou Ichido (さよならもう一度-"Bir kez daha elveda") adlı single'ı, tâ 40 yıl evvel içinde bulunduğumuz ayda piyasaya çıkmış. 45'liğin diğer yüzünde Yuyake No Chikai (夕やけの誓い) adlı parça bulunuyor.

Not: Abinin favorilerini favorilover Komakine'ye ithaf ediyorum.

İNSAN İNSANI ANDROİD

2011-07-20T22:07:00.001+03:00

Sol köşede 1970'lerin erotik ve giallo filmlerinde boy göstererek kalplere girmeyi başarmış Edwige Fenech'in yaşlılık evresi, sağ köşede Türk televizyon tarihine yaptığı kadın programıyla damga vuran (!) Esra Ceyhan. Uzun zamandır kafamın bir köşesinde insan insanı android çerçevesinde dönen projeyi, "hayır yapmaaa" çığlıklarına rağmen nihayet hayata geçirmeyi başardım. Fenech'in gençliğini bilenler, kafalarında Ceyhan ile bir bağlantı kuramayacaklardır, boşuna da kafanızı zorlamayın...

İYİ "KÖTÜ FİLM"

2011-07-20T10:51:00.000+03:00

Sevgili dostlar,

artık arada sırada hayran olduğum bir site olan İyi "Kötü Film"de de boy göstereceğim.

İşte ilk emareler;

THE BLOOD SPATTERED BRIDE

VAMPYRES

TERS NİNJA GÜNÜ: SHAOLIN DEADLY KICKS

2011-07-14T20:24:00.001+03:00

SHAOLIN DEADLY KICKS

KALAMAR GÜREŞÇİ

2011-07-08T10:11:00.002+03:00

Meditasyonunu bozan kalamarın başına bu gelir.

IKA RESURAA / CALAMARI WRESTLER

TERSNİNJA GÜNÜ-HOLY FLAME OF THE MARTIAL WORLD

2011-07-07T11:37:00.008+03:00

KAHKAHA KUNG FU'SU

KAHKAHA KUNG FU'SUNDAN KORUNMA YOLU

Bir istirhamım olacaktı Usta?!

HOLY FLAME OF THE MARTIAL WORLD

...AND THE CAT SAW THE KILLER...

2011-07-06T23:17:00.002+03:00

By Deniz Akhan

Henüz alttaki yazıyı girmiş, aldığım tehditlerden bahsederken, işte bir yenisi daha posta kutumda beni bekliyordu. Üstelik haftalık yazımı göndermiş, rahat bir nefes alırım diyordum...

Cani adam, ficdansız! Kedicikten ne istiyorsun, ha, ne istiyorsun?

...Ve kedicik az sonra bir canavara dönüşerek, karşısındaki adamı yedi...

P.S. Çizerin diğer eserleri için tıklayınız.

EDI'TORTURE OLMAK EMEK İSTER

2011-07-05T17:12:00.000+03:00

Beni çekemeyenler var. Ters Ninja'da editörlüğümü yapan işkence üstadı edi'torture Deniz Akhan'ın bana ne ezalar çektirdiğini sonunda ifşa ediyorum. Her hafta, bundan hallice, çeşitli şekil ve fikstürde (:-p) tehdit mesajlarıyla dolu mailler alıyorum. Korkuyorum dostlar. Tengrim, kıskançlığın şerrinden korusun. :-D

Not: Her iki resim de Deniz Akhan'ın elinden çıkmıştır. (Büyüklük bende kalsın) Eline sağılık Deniz.

TARİH TEKERRÜRDEN İBARETTİR

2011-07-05T17:01:00.000+03:00

LADY GAGA VS. DER GOLEM

1915 Alman dışavurum örneğinin, 2010'lardaki dışa vurulacak bir şeyi kalmamış görsel karşılığı.

HAYATIN GELGEÇLERİ

2011-07-05T06:59:00.000+03:00

Kıçımızı düzeltelim derken "boğazımızdan" olduk sevgili okurlar. Abur cubur 80'lerin bahtsız bir evladı olarak, abur cubur yiyerek sağlımı hiçe saydığım onca yılın acısı, son 5 yıldır güzelce çıkıyor. Anneme kalırsa benim yediğimi kedi bile yemezken, nasıl oluyor da sindirim sistemiyle ilgili dertler beni buluyor ben de anlamış değilim. Bu da diş meselesi gibi bir şey midir acaba? Hani derler ya, dişlerime çok iyi bakıyorum ama bünyesel, dişler hop çürüyor...

Ben kendime hiç iyi bakmadım okur. Ben kendime aynada bile doğru dürüst baktığımı hatırlamıyorum. Dışarıdaki wc'lerin aynalarına bakmak ise benim için tam bir işkence, orasını burasını düzeltmenin dakikalar aldığı onca kızın yanında. Önümdekini dövmeye yeltenmişliğim var ama tabii tamamen düşünme bazında. Bunun konumuzla bir alakası yoktu yahu! Nerden geldim ben buraya...

İşte böyle. Benim küçüklüğüm annemin "hayır"larına rağmen abur cubur ile geçti. Anneme kalırsa, ne olduysam üniversite için evden ayrıldıktan sonra olmuş. Bence haklı. Ama ben inadına inkârlardayım. O zaman suçlu babam. Çünkü ne zaman hasta olsam bana kese kağıdında çokomel getiren oydu. Çikolatanın haddi hesabı yoktu. İlla bir suçlu aranacaksa suçlu abimdir o halde... Neyse...

Küçükken patlıcan sevmezdim. Biber dolmasının kabuğunu ağzıma sürmezdim. Onun orasını, bunun burasını ayıklar öyle yerdim. Yemek yemekten zevk alanları anlayamazdım. Balık sefasına ise hiç katlanamazdım. Aman ne diye anlatıyorum bunları? Diyeceğim şey başka aslında...

Hayat çok ironik. Başta da dediğim gibi kıçımızı koruyalım derken boğazımızdan olduk resmen. Bağırsak sorunu bir çok insanın sorunu malum. Bende de bir çeşidi -çok önemli değil ama- mevcut olan sorunu çözmek için tek yapmam gereken sebze ağırlıklı iyi beslenmekti. Bu süreçte çok yol aldım. Sebzeye karşı müthiş bir husumet besleyen kendim, kendini brokoliden karnıbahara, oradan brüksel lahanasına kadar uzanan bir yeme biçimine soktu. Özellikle şu geçtiğimiz kış ağırlıklı olmak üzere her akşam soframdan brokoli ya da karnıbahardan birini eksik etmedim. Etmedim de ne oldu. Geçtiğimiz aylarda geçmeyen bir boğaz ağrısıyla doktora giderek tiroid yetmezliğine doğru giden başka bir hastalıkla karşılaşınca, internette yaptığım küçük bir araştırma bana aynen şunları söylüyordu; "Brokoli, karnıbahar gibi sebzelerin çok tüketilmesi tiroidi tetikler."

Biri benimle dalga mı geçiyor? Hey sen ordaki! Sana diyorum! Dalga geçecek başka birini bulamadın mı?

ZOMBIE BRIDE

2011-07-04T17:09:00.000+03:00

Fol var yumurta var. Afallatmak için follama var. İşte Afollamalar;

ZOMBIE IN HER WEDDING DRESS (Soldaki değil canım, sağdaki işte)

ÜMİT THE GROOM OF THE ZOMBIE BRIDE

"Anası da yesin
Babası da yesin
Yesin anam yesin
Canikosu yesin"

Nikah Masası 1982.

Şarkının ünü bir tarafa, Banu Alkan'ın karakteri bu filmde feminist başlar ama pis senaryo ekibinin tuzağına düşmekten alıkoyamaz kendini. Yataktan geçen gelinlikten geçemez. Öte yandan yataktan geçen zaten gelinliğe geçemez. Bu filmde nonoş var, o biçim var, zombi var. Var oğlu var. Tez elden DVD'si çıkmalı.

A BUNCH OF FLIES

2011-07-04T16:59:00.000+03:00

BİR DEMET MENEKŞE a.k.a. A BUNCH OF FLIES 1973

1973 tarihli bu filme "genç" kız yüreğim dayanmaz. Evde kalma mevhumundan mıdır, filmin apartma müziğinden midir, menekşenin alçakgönüllülüğünden midir, bilinmez. Ama ben en çok Kartal Tibet'in, finalde gerçeği açıklamak için kızın anasının yanına gitmesini severim. Tipik bir Türk filmi gibi değildir bu film. Öte yandan tam da tipik bir Türk filmidir. Ben de tipik bir Türk seyircisiyim zaten. Öküzün altında buzağı aramaya gerek yok zaten...

HONG KONG VS. TÜRK SİNEMASI

2011-07-04T16:52:00.000+03:00

BLACK MAGIC VS. KAPLANLAR AĞLAMAZ

Sol köşede 1975 Hong Kong yapımı Black Magic, sağ köşede 1978 Türkiye yapımı Kaplanlar Ağlamaz. İşin içinde Cücü olunca insan işkilleniyor, yalan değil.

EAT MY SCREENSHOT

2011-07-04T16:48:00.000+03:00

KAPLANLAR AĞLAMAZ a.k.a. EAT MY FIST 1978 (Türk usulü aksiyon filmi)

Kameraya sıkılmış yumruk göstermek 80'lerde aksiyon filmlerinin olmazsa olmazı idi. Sözel intikam yeminine eşlik eden görsel hareket, seyircinin nabzını arttırıyor, kamerayı kaplayan o koca yumrukla beraber aksiyonun şiddeti de artıyordu...

KAPLANLAR AĞLAMAZ a.k.a. EAT MY "BEAT"

Dövüş sahnesinde böyle bir açı yakalamak her babayiğidin harcı değildir, dikkatinizi çekerim.

TURKISH MOD ACTION

2011-07-04T16:41:00.000+03:00

MAVİ EŞARP a.k.a. RED SOCKS 1971

1960'larda Türkiye'de de bir Mod güruhu vardı elbet. İşte onun 70'lerdeki yansıması. Kötü adamlar kırmızı çorap giyer...

RETURN OF THE THIRD SISTER IN THE 37TH CHAMBER

2011-07-04T15:57:00.000+03:00

Ey ahali!
Uzun çok daha uzun bir süredir "ha geldim, ha geliyorum, geldim sanmıştım ama gelemedim" diye diye tükettiğim bu sayfalara yeniden merhaba demenin gururunu yaşıyorum. Bundan sonra bu sayfalarda fazla film yazısı göremeyeceksiniz. Belki ilgi alanıma giren gündemden apartmalarım, belki duygu salınımlarım (havaya salınan duygular Ozon'a zararlı biliyorsunuz, o nedenle bloga salmakta faide var), ordan burdan ya da şurdan, kısacası aklıma esen herşeyi (ya da "hiçbir şeyi") okumanız ve de görmeniz mümkün olacak.

İşte ilk aforizma;

12 Haziran seçimlerinden hemen evvel milletvekili adayı olan Mustafa Balbay'ın formda kalmak için yaptığı hareketlerin 1978 tarihli Shào Lín sān shí liù fáng / The 36th Chamber of Shaolin filmindeki karşılığı. Balbay doğru yolda! Mevcuttaki çemberi kırmak için biraz daha çalışması gerekiyor memlekette ya, şu halde ne söylesem boş.

Facebook'ta paylaşım yapıp da tepki alamayınca bozulanlardan mısınız? Yoksa benim gibi pek ortak noktanızın bulunmadığı insanlarla arkadaş mısınız? Şu iki resmi birleştirince Balbay'la dalga geçtiğimi sananlardan olmayasınız sakın? El insaf be kardeşim! Bu kadar da taş kafalı olmayınız...

A-ha işte ben burdayım! Dikkat tam arkandayım...

SON YAZDIĞIM JAPON FİLMLERİ

2011-06-03T17:28:00.005+03:00

THE KILLING MACHINE

BLIND BEAST VS. KILLER DWARF

KARAOKE TERROR

13 ASSASSINS

bonus; THE WARRIOR'S WAY

FESTİVAL YAZILARI

2011-06-03T17:24:00.003+03:00

UZAKDOĞU SİNEMASI ÜZERİNE 3 KİTAP

İŞÇİ FİLMLERİ FESTİVALİ

FİLM FESTİVALİ I

FİLM FESTİVALİ II

SON YAZDIĞIM KUNG FU FİLMLERİ

2011-06-03T17:19:00.005+03:00

MAD MONKEY KUNG FU

KUNG FU WONDER CHILD

ADVENTURES OF SHAOLIN

BIG BAD SIS

SHAOLIN DOLEMITE

VITAL

2011-03-25T16:06:00.009+02:00

Nedense seyrettikten sonra kafamda filmle ilgili hiçbir şey oluşmamasına rağmen, müthiş bir yazma isteği doğuran Shinya Tsukamoto’nun Vital’ı, kişisel tarihimde de “hayati” bir noktaya parmak basmama sebep olarak, bana “bloğunu hayata döndür” dedi.
Shinya Tsukamoto, Tetsuo’dan beri özenle takip edilmesi gereken bir yönetmen. Gel gör ki o özeni ben, hiç de özenli bir şekilde gösterebilmiş değilim, filmografisinin önemli bir bölümünü seyretmeme rağmen.

2004 tarihli filmi Vital’ı, Tsukamoto açısından nasıl okumak gerek, açıkçası kafamdaki bulutlar henüz dağılmış değil. Hiç okumadan doğrudan seyredip geçmek de olası ama söz konusu kişi Tsukamoto ise, kafayı zorlamamak elde değil.

Tadanobu Asano’nun canlandırdığı Hiroshi, geçirdiği bir trafik kazasında hafıza kaybına uğramış bir tıp öğrencisidir. Ailesini dahi hatırlamakta zorluk çeken Hiroshi üniversiteye devam ederken, hafızasının karanlık noktaları yavaş yavaş yeniden aydınlanmaya başlar. Kendine bile yabancılaşmış olan bu genç adam, fakültedeki dersinde incelediği kadavra ile eş zamanlı olarak kendini de yeniden tanımaya başlamıştır. Ama hatırlamak, Hiroshi için sanıldığının aksine tam bir rahatlamanın ötesinde yakın geçmişin hüzün dolu anlarını yeniden yaşamak olacaktır. Zira Hiroshi, bu elim kazada, kız arkadaşının istemeden de olsa ölümüne sebep olmuştur. Dahası üzerinde çalıştığı kadavranın da kendisinin hayatıyla ilgili Hiroshi’ye söylemek istediği bir şey vardır.

Makine-gürültü-şiddet üçgeniyle sinemasal yolculuğumuza güçlü bir giriş yapan yönetmen, “vücut” eksenindeki yolculuğunu, bu defa kadavra üzerinden ele almış almasına ama Vital, bu anlamda ne önceki filmlerindeki şiddeti, ne korkuyu ne de erotizmi barındırmıyor. Aksine, ele aldığı konu itibariyle insan bedenine anatomik açıdan yapılan “zoom”, filmi neredeyse duygusal bir formata taşımış.Hiroshi, bedeni anatomik olarak inceledikçe ve not defterine ayrıntının cılkını çıkararak çizdikçe, belki de tüm ayrıntılardan o an için arındırılmış olan hayatını doldurmaya çalışmaktadır. Tsukamoto filmlerindeki “beden” bu defa oldukça insani boyutta karşımıza çıkarken, film tipik Tsukamoto görselliğinden bir şey yitirmeden insanın içine işleyen bir formatta, fantastiğe hiç bulaşmayarak kendi çizgisinden ödün vermeden sonlanmayı başarıyor. Shinya Tsukamoto’nun oldukça farklı bu yüzü görülmeye değer…

FIRINDA TOTORO PİŞİRDİM

2011-03-04T21:56:00.010+02:00

Yıllarca el işlerinden köşe bucak kaçtım. Ama yıllar sonra minyatür totoro yapmanın şevkine kapıldım. Sonuçta biraz yamuk da olsa sanırım başardım. Bu işe zamanını ayırmış tüm yetenekli insanlardan özür diler, yaptığım totoro ve makkuro kuro suke'yi (tavşancık olarak da bilinir) gözlerinize sunarım. (O yandaki sushiler ilk denemem idi)

SON YAZDIĞIM JAPON FİLMLERİ

2011-03-02T11:26:00.005+02:00

7. İSTANBUL JAPON FİLMLERİ FESTİVALİ http://www.tersninja.com/istanbul-japon-filmleri-festivali-3-6-mart-2011

YUKI YUKITE SHINGUN/EMPEROR'S NAKED ARMY MARCHES ON http://www.tersninja.com/japon-askerinin-aci-hikayesi-yuki-yukite-shingun-the-emperor%E2%80%99s-naked-army-marches-on

WE DON'T CARE ABOUT MUSIC ANYWAY http://www.tersninja.com/ften-secmece-muzik-zaten-umrumuzda-degil-we-don%E2%80%99t-care-about-music-anyway

KOKUHAKU/CONFESSIONS http://www.tersninja.com/ogretmenin-intikami-kokuhaku-confessions

SON YAZDIĞIM NİNJA-CAT IIB FİLMLERİ

2011-03-02T11:24:00.005+02:00

HONG KONG SLASHER'I; HE LIVES BY NIGHT http://www.tersninja.com/al-bundy%E2%80%99nin-slasher-hikayesi-he-lives-by-night

A LIFE OF NINJA/NİNJALARIN MERHAMETİ YOK http://www.tersninja.com/muslum-gurses-soyluyor-ninjalarin-merhameti-yok

Godfrey Ho sunar: BIONIC NINJA/BİONİK NİNJA http://www.tersninja.com/godfrey-honun-baska-bir-icadi-bionic-ninja

SON YAZDIĞIM KUNG FU FİLMLERİ

2011-03-02T10:52:00.010+02:00

MAGNIFICIENT BUTCHER http://www.tersninja.com/etobur-kun-fu-magnificient-butcher

LE BRUTE, LE COLT E LE KARATE http://www.tersninja.com/iyi-kotu-ve-karate

DIRTY HO http://www.tersninja.com/bir-kung-fu-parodisi-dirty-ho

BRUCE AND SHAOLIN KUNG FU http://www.tersninja.com/klonlar-savasi-bruce-shaolin-kung-fu

OPIUM AND THE KUNG FU MASTER http://www.tersninja.com/afyonu-patlayanlara-opium-and-the-kung-fu-master

DORAEMON GÜNLÜKLERİ

2011-02-25T12:36:00.007+02:00

1. Evin yakınındaki telefoncu vitrininde görünüp alındı.

2. Kokoş kızların bijutericisinde anahtarlık kısmı bir umutla kolaçan edilip, eciş bücüş bi versiyon bulundu, alındı.

3. Yukarda sözü edilen yerde daha düzgün bir versiyona da rastlandı.

4. Ebay'e de sarmış bulunuyorum artık. Made in China, free shipping çok yaşa!!! Bit kadar bir cüzdan. 3 adet bozukluk sığar sığmaz...

5. Ebay saldırı no 2. 5'li figür topu birarada. Kulaklı Doraemon var aralarında. Süper!..

Yıldız tarihi 25 Şubat 2011. Yaş 30. Delirmedim... Henüz değil...

KULAKLARA DORAEMON

2011-02-04T20:10:00.019+02:00

Hey maaşallah! Neredeyse iki aydır uğramamışım buralara. Bir zamanlar benim için vazgeçilmez olan bloğumu, gerçekten internet çöplüğünde salınıma bırakmışım. "Hayat kısa, yazmak uzun" demiş atalarım. Öyleyse fazla vıdıvıdı yapmadan geçeyim asıl mevzuma...

İşte derin araştırmalarım ve içgüdülerimin beni yönlendirerek bilmediğim yollara girip bulduğum son Doraemon ıvır zıvırlarım; soldaki saati gittigidiyor'da, sağdaki kulaklığı meşhur Çarşamba Pazarı'nda buldum. Üstelik kulaklığın bir de Ultraman versiyonlusu var. Öyleyese manşete bakalım:
Doraemon, uzun süredir gizlediği ilişkisini nihayet itiraf etti: "Ultraman'le seviyeli ilişkimizi, gözlerden ırak olarak Türkiye'de yaşıyoruz."

Bu gidişle yakında gittikçe büyüyen Ultraman koleksiyonumu da taşımam gerekecek.

Bu arada bu uzun zaman diliminde tek bulabildiğim Doraemonlar bunlar değil elbette. Geçtiğimiz bir pazar günü, Sarıyer'den Bebek istikametine doğru taksi içinde ilerlerken (buna ilerlemek denirse tabii) bir balon satıcısının elinde 'kulaklı' doraemon balonu gördüm. 'Durdurun taksiyi!' nidama, dalga geçtiğimi sanarak gülen, başta Komakine olmak üzere çok sevgili dostlarım sözüm size: Ne biçim arkadaşsınız siz yahu? Burada psikolojik bozukluğu olan bir insan evladı var. Rüyalarıma girer oldu o balon. İstiyorum. Almadan görüşmeyeceğim bir daha sizinle!!! (Böhü...)
Bir diğer olay ise Atlas Pasajı'nın girişinde made in china'dan hallice bir dükkan açıldı bir süre önce, gören görmüştür. Orada, Doraemon'lu duş başlığı gördüm. 19 tl gibi abuk bir fiyata satılan aleti "Ulan china'dan alıyorsunuz üç kuruşa hem bizi hem de Çinlileri kazıklıyorsunuz" siniriyle almadım ama tir tir titriyorum dostlarım. En kısa zamanda gidip alına!

Anlatacak çok şeyi olmayan "donuk" insanlardan biri olan ben, bu noktada ara verirken, her zamanki uyarımı yineliyorum: "Sağda solda Doraemon gören olursa lütfen haber versin".

JAPON ENKA 45LİKLERİ SAVULUN, BEN GELİYORUM!

2010-12-06T12:12:00.002+02:00

Türkiye sınırlarındaki Japon şarkıcılara ait 45lik takıntım tüm hızıyla devam ederken, henüz 'koleksiyon' adını hakedip haketmediği şüpheli olan koleksiyonum da hızla büyümeye devam ediyor. Bu defaki 45likler oldukça iyi kondüsyonda ve orijinal kapaklarıyla birlikte ulaştı elime.
İlk sanatçı Sakurada Junko (桜田淳子). Sanıyorum henüz çocukken ünlü olmuş ve birbirinden naif şarkıları seslendirmiş bir enka sanatçısı. Şimdi ne yapar ne eder pek ilgilenmedim açıkçası. 45liğin bir yüzünde 花占い HANA URANAI adlı şarkı, diğer yüzünde ise 白い貝がら SHIROI KAIGARA (okunuşundan emin değilim) adlı şarkı bulunuyor. Özellikle HANA URANAI'yi pek sevdim ben. Victor Records'tan 1974 yılında yayınlanmış.

İkinci plak ise küçük bir Ep kıvamında. Columbia Records tarafından basılmış. II. Dünya Savaşı öncesi yani 1930'ların hit parçalarını içeriyor. 4 parçalık plakta Akira Matsudaira'nın ISOGE HOROBASHA, Miss Columbia'nın (Misao Matsubara) NAMIKI NO AME ve JUKU NO HARU, Tokio Matsuyama'nın KATASENAMI adlı şarkıları bulunuyor. Kapağın arka yüzünde şarkıların sözleri var.

Matsudaira Akira- Isoge Horobasha;

Miss Columbia- Namiki No Ame (dış ses olarak kaydettim. O yüzden o kadar iyi değil sesi);

Bu müziği neden sevdiğimi bilmiyorum, saçma belki ama. Belki de saçma olan neden aramak... Bilemedim...

SON FİLM YAZILARI

2010-11-29T08:25:00.000+02:00

Tersninja.com'da yayınlanan son yazılarım:

CAT III filmleri derlemesi için: http://www.tersninja.com/fake-top-ten-cat-iii-filmleri

Iron Buddha için: http://www.tersninja.com/kris-kross-jump-jump-iron-buddha

Legend of A Fighter için: http://www.tersninja.com/korkusuz-sampiyon-legend-of-a-fighter

Flying Guillotine 1-2 için: http://www.tersninja.com/giyotin-ucar-gider-the-flying-gulliotine-1-2

Shanghai 13 için: http://www.tersninja.com/bagimsizlik-neferleri-ninja-sangayda-shanghai-13

Chop Socky Cinema Hong Kong, Shaolin Kung Fu ve The Real Kung Fu için: http://www.tersninja.com/ucan-cinlilerin-dogal-yasami-kung-fu-belgeselleri

Tokyo Ga ve Tokyo Noise için: http://www.tersninja.com/tokyodan-sesler-ve-renkler

ASOSYALLİK HAKKINDA 11.GERÇEK

2010-11-28T23:24:00.005+02:00

Asosyallik hakkındaki 11.gerçeği açıklamak üzere buradayım. İlk 10 gerçek için şuraya bakabilirsiniz.

Bilindiği üzere hobiler, insanların sosyalleşmesi amacıyla var olan şeylerdir. Her ne kadar başlangıçta insanın tek başına yaptığı eğlenceli işlermiş gibi görünse de eninde sonunda her hobi, başka insanlarla sosyalleşebilme şansı doğurduğu miktarda ismini hak eder.

Doğumundan ölümüne kadar sosyalleşmesi için türlü baskılar altında tutulan modern asosyal insan ise hayatının bir döneminde muhakkak bir hobi edinmesi yönündeki baskıyı üzerinde hissetmiş, türlü türlü hobileri denemesine rağmen hiçbirinde tutunmayı başaramamıştır. İlerleyen yıllarda şiddeti, sessiz çevre baskısının etkisiyle artan hobi edinme ihtiyacı, maalesef asosyal insanda yanlış sonuçlar doğurarak, onu daha da asosyalliğe iter. Kimsenin pek bilmediği şeylere merak salarak, yalnızlaşma yolunda önemli adımlar atan asosyal insan, böylelikle, bir anlamda başladığı yolda ‘doğru’ adımları içgüdüsel olarak atmış da sayılır.

İşin en gülünç yanıysa, asosyal insanın asosyalliğinin aslında,‘sinemaya giderim, kitap okurum, müzik dinlerim’ üçlemesini kendine hobi(!) edinmiş insanlar arasında yüzdeye vuracak olursak, oldukça küçük bir dilime tekabül etmesidir ki, bu durumun farkına varması kendi lehine ve avantajınadır.

Asosyalliğin El Kitabı 2.sayfa 21.paragraf…

DELİNİN GÜNCESİ 253x

2010-11-28T22:30:00.014+02:00

Ekstra hiçbir şey yapmıyorum. Ama Doraemonlar tesadüfen karşıma çıkıp duruyorlar. Sanırım algıda seçicilik meselesine 'yoğun' bir boyut kattım. Literatürde çığır açmış olabilirim.

O halde kayıtlara geçsin;

1. Cihangir'den Taksim Meydanı'na çıkarken solda küçük bir dükkanın vitrininde eciş bücüş bir Shinchan görür gibi oldum. Daha dikkatli bakınca harbiden de Shinchan'la göz göze gelip, dükkana girmem bir oldu. Yaklaşık saat 2 yönüne döndüğümdeyse, rafın arka sıralarında bir yerde Doraemon bana el sallıyordu. Sonuç açılan cüzdanlar... 2. Dün akşam iş çıkışı Fatih'in karanlık kaldırımlarını aydınlatan iki cevherle karşılaştım; Ultraman ve Doraemon. İkisi de alındı. Envanter no: 'Artık ben bile bilmiyorum'...

Misiz Vildan Abla'nın dediği doğru galiba. Doraemon piyasasını sildim süpürdüm galiba...

OKUMURA CHIYO-HASHI YUKIO

2010-11-26T10:00:00.033+02:00

Benimkisi de 'maddesel' obsesif bozukluk sanırım. Daha yeni elime bir Okumura Chiyo 7"liği geçirmiştim ki gitti gidiyor üzerinden yaptığım köklü (!) araştırmalar hemen sonuç verdi. Yalnızca "Japonca 45lik" ibaresiyle satışa konulan plağın içinden tamamen tesadüf eseri Okumura Chiyo çıktı. İşin tuhaf tarafı ilk aldığım 7"lik Melodi Plak tarafından, yani bir Türk firması tarafından basılmıştı. Bu defaki plak ise halis muhlis Japon. Toshiba Records tarafından basılan plağı, satın almadan evvel, fotoğraf üzerinde gözüken seri numarasıyla internette aradım taradım ama hiçbir sonuca ulaşamamıştım. Plak elime geçtikten sonra ise üzerindeki yazıların izini sürmek çok zor olmadı, zira kapı gibi Okumura Chiyo yani 奥村チヨ sırıtıyordu. Şansım bu kadarla da bitmemişti. Çünkü bu 7"liğin bir yüzünde Okumura'nın en popüler şarkısı Koi no Dorei 恋の奴隷 bulunuyor. Bir önceki yazıda Koi No Dorobo diye yanlış yazmışım, artık kafamda ne varsa o esnada... Öteki yüzünde ise Nemuku Naru Made 眠くなるまで adlı şarkı var. Buyrun;

Bunlar yan dönüyor sürekli, benim günahım yok!

Araştırmalarım ikinci buluntusu ise yine sadece “Japonca 45lik” ibaresi adı altında satın aldığım, kanji söke söke Hashi Yukio’ya ait olduğunu bulduğum 1964 tarihli bir enka plağı. Plak üzerindeki yazıları araştırırken birçok şey öğreniyorum doğrusu. Mesela bu plağın çıktığı Victor Records çok eski bir şirket imiş. İnternette köklü bir databaseleri var. 7"liğin bir yüzünde ゼッケンNO.1スタートだ, diğer yüzünde Gaijin Bochi 外人墓地 (ki pek acıklı)adlı şarkı var. Sanıyorum Hashi Yukio ile ilginç şeylere ulaşabilirim. Tamamen içgüdü... Buyrun;

Bir an önce mikrofon almalıyım. Bu şarkıları ayıla bayıla söylemeliyim...

ÖFKELİYİM AMA YİNE DE MUTLUYUM!

2010-11-18T19:59:00.026+02:00

Yukarıdaki resimde görülen 7".lik pilaki, Japon enka sanatçısı Okumura Chiyo'ya (奥村チヨ) ait olup, henüz nasıl olduğunu bilmesem de, zamanında Türkiye'de Melodi Plak tarafından basılmış. Dün, tüm o bayram kalabalığını göze alıp kolaçan timi oluşturarak Komakine'yle dışarı çıktığımızda, ilk eller yukarı dediğimiz pilakicide karşımıza çıktı. Her ne kadar fiyatı çok çok yüksek olmasa da 7".lik için biraz tuzlu gibiydi ama milyon dolar olsa, şuracıkta bağış timi kurar, gene de kaçırmazdım ben bunu.

Okumura Chiyo kim diyenlere, "Ben de tanımıyorum. Ama tipik bir enka olan şarkıyı dinlemeye başlar başlamaz sevmemek olanaksızdı" demek isterim. Eve gelip şöyle bir aradığımda, kendisinin '47 doğumlu eski model 'yeni' şarkıcı ve elbette oyuncu olduğunu öğrendim. Asıl çıkışını ve 1 milyonluk satışını Koi no Dorobo (Aşk Hırsızı) adlı şarkısıyla yapmış olan Okumura Chiyo ablayı ben pek sevdim. Kendime bir karaoke mikrofonu alamadım ki şuracığa şarkıyı söylerkenki performansımı ekleyeyim. Neyse...

7".lik pilakinin bir yüzünde, ki kabına bakarsak asıl yüz bu, Öfkeliyim ama yine mutluyum (!?) anlamında Kuyashii Keredo Shiawase Yo adlı şarkı, diğer yüzünde ise Seni görmek istiyorum anlamında Anata Ni Aitai adlı şarkı var. Çok acıklı dostlar, dosta düşmana...

İnternette bu 7".lik hakkında ebayde bir kopyasının -yanılmıyorsam- 49 dolar civarı bir fiyata satıldığını bulmaktan başka pek bir bilgiye rastlamadım. Ben kaça aldığımı söylersem çatlarsınız. Çatlak patlak olsun istemem aramızda! Aman ne diyorum gene belli değil...

Son olarak benim gibi şarkıya eşlik etmek isteyenlere şarkının sözlerini

de ekliyorum (Çok naziğim, hiragana okuyanlara selam olsun). Youtube artık yasak değil sanıyorum, o yüzden gönül rahatlığıyla şarkıyı da alttaki videodan dinleyebilirsiniz.

ELLER YUKARI! ÜZERİNİZDE PATLAYICI MİKTARDA DORAEMON TESPİT EDİLDİ!

2010-11-13T13:44:00.004+02:00

İlk defa sözümde durmuş olmanın rahatlığıyla gitti gidiyordan hemencacık aldığım Doraemonları ekliyorum.
İlki, Kinder Yumurta'nın bir kaç yıl evvel verdiği Doraemon figürlerinin tam serisi;

İkincisiyse 29-30 numara terlik. Yeğene göstermemem lazım bunları diyeceğim ama o çoktan Hello Kitty'ye takmış vaziyette. Yani güvendeyiz dostlar! Aramaya devam...

DORAEMON-TR

2010-11-12T22:16:00.005+02:00

Bu gidişle blogun adını Doraemon-Tr olarak değiştireceğim. Son buluntularıma hep beraber bakalım:
Bir: Kadıköyde siyah Doraemonlu çanta;

İki: Bir alışveriş merkezinin bijutericisinde onca göz korkutucu ıvır zıvır arasına saklanmış ama benim kartal gözlerimden kaçmayı başaramamış telefon süsü;

Üç: Hahaha! Çarşamba Pazarı'nda gülen suratlı bir lif. Ben de güldüm!..

Kaçışabilirsiniz çünkü gitti gidiyorda Doraemon buldum ve aldım. Çok yakında bu sayfalarda. Ebay'de de sardırırsam vay halimize sayın seyirciler...

BUNALTMAYA DEVAM...

2010-10-25T21:33:00.026+03:00

Daha alttaki girdide hafta bitmeden 4 kuş vurdum diyordum ki o kuşların sayısı 6.5'e yükseldi. Pazar öğleden sonrasında sanki Doraemon beni çağırmış gibi Kadıköy'e doğru geçelim dedim Komakine'ye. Kendisinin sağolsun nefes alabildiği Pera'dan bile önce hayata merhaba dediği Kadıköy'de, hem pilaki hem de benim ıvır zıvırlarımı aramak için girmediğimiz delik bırakmamaya çalıştık. Kalabalıkları yararak ilerlediğimiz Kadıköy'de, arkadaşım hastaRuh tarafından "Oha lan, hediyeni almaya mı geldin?" bazlı gözüme sokulan bir torba, işte ilk ilahi işareti vermiş, torbanın içinden alttaki fotoğrafta solda görülen şişe şeklindeki şemsiye çıkıvermişti. Valla ben bu Japon-Çin işine sardırdıktan sonra arkadaşlar-canlar sağolsun nerde bir uzakdoğusal faaliyet ya da ıvır zıvır varsa ya haberdar ederler ya da alırlar. Pek mesudum yani. Şemsiyenin açık hali, ben bozulmasını istemediğim için internetten yürüttüğüm alttaki fotoda görülebilir.

İkinci hadise ise, artık umutlarımız yavaş yavaş tükenirken, eve dönmek üzere vapura doğru saptığımızda One Piece karakteri görüp yaklaştığım bir elektrikçinin vitrin önünde sallanarak bana göz kırpan ışık enerjisiyle hareket eden Doraemon oldu (En üst fotoda sağdaki). İşte yukarıda değindiğim buçukluk da tam da burada ortaya çıktı. Zira Doraemon'un kutusunun üzerinde bikinili Shinchan görmek mümkün.
Ben hayatımda bir hafta boyunca hiç bu kadar sevindiğimi bilmem sevgili dostlar. Neredeyse hayata umutla bakmaya başlayacağım yani, o derece! Yine de Doraemonları yeterince tükettiğimi düşünüyorum. Uzunca bir süre rahatsınız yani. Haydi bakalım. Yeni takıntılara yelken açalım...

GODFREY HO GURURLA SUNAR: GOFREDO

2010-10-21T21:15:00.011+03:00

Kısa süre önce sevgili Komakine bana mükemmel bir haber ulaştırdı. Aldığı duyumlara göre Godfrey Ho Türkiye ile bir anlaşma imzalamış, yeni bir ürününü yıllar sonra ülke topraklarına sokmaya hazırlanıyormuş. 80'li yıllarda en çok kasıp kavurduğu ülkelerden biri olan Türkiye'den zamanında öyle ekmek yemiş ki, şimdi minnetini göstermek için güzel bir yol bulduğunu düşünüyormuş. Mevzubahis ürün 'na' işte budur;

Hahaha demeden evvel şunu düşünün, bu adam nice gençlerin sebebi oldu zamanında. Şimdi de bu abur cuburla genç dimağları ele geçirmeye mi çalışıyor acaba? Çok pis şüphelendim. Bu konuyu araştırmaya gidiyorum...

Başka bir eften püften konuda da görüşmek üzere...

SON BULUNTULAR

2010-10-21T08:42:00.005+03:00

Bir hafta içinde 4 kuş vurdum. Önce cadde üzerinde dandik bir takıcıda Doraemon anahtarlık.

Sonra Doraemon bereketli pazarda çakma kaleydeskop. Aynı gün eve dönerken bir kırtasiyenin vitrinine asılmış Doraemon ve Shinchan kalem. Nerden baksam bereketli bir hafta oldu.

Not: Fotoları bilerek bulanık çekiyorum. Nazar değmesin diye! :-p

SON YAZILARDAN BİR KUPLE

2010-10-12T08:15:00.001+03:00

Geçtiğimiz süre zarfında Tersninja'da yayınlanan yazılarımdan bir demet.

Ölümsüz samurayların animesi; Mugen No Jûnin/Blade of Immortal
http://www.tersninja.com/kiliclarini-kanla-yikayanlar-blade-of-immortal/

Ergen bir vampir animesi; Hitsuji No Uta/Lament of Lamb
http://www.tersninja.com/kana-susamis-ergenler-lament-of-lamb/

Absürtlüğü ele almış son dönem bir süper kahraman hikâyesi; Dai Nipponjin/Big Man Japan
http://www.tersninja.com/it%e2%80%99s-easy-when-youre-big-in-japan-a-k-a-sen-oyle-san/

80'lerin bağrından kopup gelmiş 1.sınıf bir b-filmi; Robot Ninja
http://www.tersninja.com/gelecegin-super-kahramani-geldi-haanim-robot-ninja/

...AND YOU CALL YOURSELF A NINJA?

2010-10-10T22:05:00.001+03:00

Ninja ve kung funun suyunu çıkarmaya oyunlar üzerinden devam ediyorum. Daha önce bir ya da iki kez takıldığım dandik ninja-samuray-kung fu oyunlarından bahsetmiştim blogun bir yerlerinde. Hazır yeri gelmişken son birkaç aydır obsesif bir şekilde oynadığım bir oyundan söz edeyim.

PSP ekolünden gelen biri olarak, her şey erkek arkadaşımın Nintendo DS’ine el koymamla başladı. Tamamen ritme dayalı Rhythm Paradise adındaki bir oyun bünyemde öyle bağımlılık yarattı ki, adeta tehdit edercesine el koyduğum (abartıyorum tabi ki) DS’i zimmetime geçirmek için gerekli kanuni hazırlıklara da başladım. Oyunun ne firmasını biliyorum ne de hakkında başka bir şey. Şu durumda önemli de değil zaten. Her biri içinde 5 adet bölüm barındıran toplam 50 küçük oyuncuktan oluşan bu görünüşte dandik, oynayışta müthiş zevkli oyunun içinden bizim konumuzu ilgilendiren bölümleri sizler için ayıkladım. Yıllık iznimin yaklaşık 5 gününü kendisine ayırmama neden olan RP’yi, yalnızca bitirmenin yetersiz kaldığını, mükemmele ulaşmak için kendini tekrar tekrar oynatma başarısını gösterdiğini de belirttikten hemen sonra kısa kısa bölümlerden bahsedeyim.

1. DOG NINJA

Resimlerde görülen tilki benzeri köpek ninja, sırtını kameralara dayayarak önüne gelen bilimum sebzeyi ve ıvır zıvırı, kılıcıyla ortadan düzgün bir şekilde müzik eşliğinde ikiye ayırmaya çalışıyor. Kendisi ortadaki resimde brokoli ayıklarken kameralara poz vermiş.

2. Aralara kaynamış ikinci oyunumuz KARATE MAN. Bu abi de son derece romantik bir şarkı eşliğinde, yağmur altında üzerine üzerine gelen kutulara ve son kertede fıçı içinde büyük bir tehlike arz eden bombaya yumruk ve tekme atmakla yükümlü. Kendisini, başarılı olamadığı zaman ufka bakıp ağlarken görmek olası.

3. KARATE MAN'in ikinci ve daha kazık versiyonu. Hemen hemen aynı şeyleri daha hızlanarak yapıyoruz.

4. İşte en sevdiklerimden MUNCHY MONK. Elimize hazır biri çörek vermişken, ziyan olmasın diye fire vermeden yemeye çalışıyoruz.

5. MUNCHY MONK 2. Açlık durumu devam eden keşişimiz çörekleri birer, ikişer ve üçer olmak üzere hızlı bir şekilde orkestral bir şarkı eşliğinde mideye indirmeye çalışıyor. Ne diyoruz; Afiyet olsun.

Olumsuz altyazılı olan fotoğraflar, oyunda başarısız olunca çıkanlar. Başarılı olduğumuzda elbette daha farklı versiyonlar çıkıyor ama takdir edersiniz ki bir yandan oyunu oynayıp bir yandan fotoğraf çekmek pek mümkün değil. Utançla kendime aşağı resimdeki soruyu sormak istiyorum. Ama cevap açık kalsın...

Bu anlattıklarımın dışında yani ana oyunun dışında, küçük oyunlar da var. Onlardan bir tanesi tahterevalli üzerinde denge kurarak, dengeyi bozmak için yukardan fırlatılan karpuzu vs. ikiye bölmeye çalışan bir samurayın eğlenceli oyunu. Böyle ufak tefek süprizler de barındırıyor oyun.

http://www.youtube.com/watch?v=7wMj9UR3pLk&feature=related

Şimdi ben bu oyunu yalayıp yuttum dostlar. Ama Japon versiyonun farklılıklar içerdiğinin ayırdına vardım. Onun için ben oyunu karıştırmaya o taraflara doğru giderken kısa süre içerisinde Godzilla Unleash oyununda buluşmak dileğiyle diyorum.

UÇAN ULTRAMAN

2010-10-09T03:03:00.002+03:00

Ve işte hız kesmeden, Türkiye sınırlarına teşrif etmiş ULTRAMAN balonunu koleksiyonuma ekliyorum.

Gidiniz: http://www.tersninja.com/made-in-china-isitici-the-super-inframan/#more-9847

HELLO KITTY HUNTER

2010-10-08T10:06:00.005+03:00

KANDIRDIMMMMM!!!

İçten içe yazmadan duramayacağımı biliyordum zaten. Bitiriyorum deyip takribi 1 hafta sonra buraya geri dönerek ne kadar dengesiz biri olduğumu ispatlamak istedim sadece. Tabii hafta içinde aklıma gelen gereksiz bir fikri de burada paylaşmak için müthiş bi istek duydum yalan değil. Bazen kendimi çok sıkıyorum sanırım, yani bu blog sadece uzakdoğu filmlerine adanmış gibi bi izlenim verdiğinden, geleni gideni çok rahatsız etmek istemiyorum ama düpedüz saçmalıyorum. Zira burası benim bölgem, her istediğimi yapabilme özgürlüğüm olmalı öyle değil mi? Saçma bir demokrasiye (siz sırf ninja-kung fu için bloğa girenler, sizlere sesleniyorum) ne zaman kurban ettim ki burayı? Çoğunluğa ve her türlü sosyal ortama karşı olan bünyem silkinip kendine geldiğinde işte böyle geri dönmek gerektiğini düşündü. Aramızdan ayrılanlar olduysa selametle.

Gelelim yeniden dönme fikrimin çıkış noktasına. Bilenler bilir benim en dandiğinden Japon anime karakterlerinin Türkiye'deki made in china yapımları koleksiyonum var. Bunların başında da Doraemon geliyor. Yandaki araki bulaki butonundan aratırsanız geçmiş yazılarıma ulaşabilirsiniz.
Aşağıya bir göz attıysanız bugünkü mevzumuz Hello Kitty. Japon menşeili bu karakter çok çok uzun yıllardır zaten hayatımıza sinsice süzülmüştü. Kişisel olarak benim çok fazla ilgim de yoktu aslında Hello Kitty'ye çünkü odun bir dişi insan olarak bana hep sevimli kız triplerini hatırlatmıştır. Ama işte işler nasıl tersine döndü hep beraber görelim.

Efendim utançla söylüyorum ki benim haddinden fazla Hello Kitty'li pijamam var. Ama hiçbirine 5 kuruş para vermemişdir yalan olmasın. Hep ablam ve yeğenim tarafından hedayi aka hediye olarak aldığım bu takımlar ne yalan söyleyeyim hoşuma gitmek ne demek, ölüp bittiğim pijamalarımdandır. (Konuyla çok alakası yok ama Süngerbob çarşafım bile var benim...) İşte böyle saftirik bir şekilde ne giydiğimin farkında olmadan takılıp giderken, yüce insan cani'Komakine tarafından 'kiti' takma adını alınca ufak çaplı bi aydınlanma yaşadım ve geçtiğimiz Fatih Çarşamba Pazarı'nda Hello Kitty avına çıkmaya karar verdim. Fotoğraf çekerken açık ve seçik rahatsız olan bendenizi sevgili iş arkadaşlarım kamufle ettiler sağolsunlar. Laf maf yemeden görevimi tamamlamış oldum böylelikle.

Asıl amacım, oranlarından şaşmış ucubik Hello Kitty'ler bulmaktı ki kısmen amacıma ulaştım sayılır. Özellikle daha aşağılarda beyaz bir süveter üzerine işlenmiş ucube Hello Kitty ve ahşaptan bir tokanın üzerine oyulmuş tipi kayık Kitty favorilerim oldular. Fotoğraflara daha dikkatli bakan gözler gerçek kedi vücudu üzerine yerleştirilmiş Hello Kitty kafası ya da cüzdan üzerine yazılmış Hello CAT yazısı gibi tuhaflıkları görebilirler. Daha çok çocuk giysileri üzerinde görülebilen Kitty, ayrıca pijama ve toka piyasasına ele geçirmiş gibi.

Sanrio (Hello Kitty'nin firması) bu malları görse ne der? Korsana karşı nasıl savaş açmıştır gibi meraklarım var ama zamanla bakalım.

Not: Hah, şimdi Hello Kitty'ye alıştın da ne oldu? Odunluğun gitti mi diye soran olursa, selam ederim, başka da şey demem...

-----THE END-----

2010-09-22T02:04:00.003+03:00

Döndüm sanmışım dönemedim. Bu son kaydım. Blogu donduruyorum mevcut haliyle. Zaten zamansızlıktan uzunca bir süredir sadece tersninja üzerinden devam eden yazma faaliyetimin farkındasınızdır. Burası sadece haber verme merkezine dönmüştü. Sanırım böylesi daha iyi olcak...
Ben yine yazmaya devam edeceğim tersninja ve giallo for dummies üzerinden.
İlgi gösteren herkese teşekkür ederim.
Sağda solda görüşmek üzere...

DRUG ADDICTS

2010-09-17T14:52:00.003+03:00

http://www.tersninja.com/toplumsal-gercekci-kung-fu-the-drug-addicts/

Bu filmi bana armağan ederek, kung fu filmlerim arasında yeni bir açılım yapmama sebep olan Komakine'ye teşekkürlerle...

DÖNENZA

2010-09-07T18:53:00.015+03:00

Dütdüdüdüdüüüüüü dü dü dü dü dü dütdüdüdüdüüüüüüü… Roooaaarrr!.. (Aslan çıktı)

Saçma bloğumdan herkese merhabalar. Dehşet sıcak geçen yazı, köşe bucak gölgelere saklanarak geçirmiş bulunan bu bünye, nihayet geri döndü. “Her dönüş aslında bir gidiş değil midir, Mualla?” şiiri eşliğinde hem de. Anlatacak çok miktarda vurdu kırdı filmi, incir çekirdeğini doldurmayacak kapasitede bir o kadar daha çöp film var önümde. Lâkin “bazen en güzel film, niyeyse, anlatılmayandır” düsturlu tembellik hakkım ön plana geçtiğinden, bu filmlerden kaçta kaçını sizlerle paylaşabilirim bilemiyorum. Dolayısıyla ‘bu yılın okuyucu açısından zayiatı, az olacak’ müjdeli haberiyle sevinebilirsiniz.

Bu yılki kalkınma planlarım arasında yaklaşık 10 yıldır yapmaya çalıştığım gibi evde kedi beslemeye çalışmak, milyonuncu kere yolculuk planı yapıp ertelemek, tüm kışı karnabahar yiyerek geçirmek, çöp filmlerin vazgeçilmez oyuncularıyla ilgili derlemeler yapmak, saçma sapan şeylerle dolup taşan kitaplıklarımı genişletmek var. Bu arada eski günlerin hatırına sırf laf olsun diye, blogla ilgili tek bir şey sıkıştırıp araya, vıdıvıdı yaptığımın farkındasınızdır herhalde. Aferin. Gözü açık olmak iyidir. Tüm bu planlarım içinde en önemlisi ise, uykuyla heba ettiğim hayatımdan gereksiz raddedeki uykuyu çıkarmaya çalışmak olacak. Malum ne kadar az uyku o kadar fazla film. O nedenle anti-uyku timinden olan varsa aranızda, “Uykuyu nasıl yendim?” konu başlıklı dersini dinlemek isterim, çekinmeyin

Yolculuk demişken, son bir aydır deli gibi seyahat planları yapıyor, bilet ayırtıp iptal ediyorum. Bu durumun farkında olan benim çok sevgili, her daim ayağımdan ayrı hareket etmeye bayılan sağ ayağımın küçük parmağı, sabahın körü olması münasepetiyle de, kendisini sehpa ayağına çarpmak suretiyle ‘hasetinden’ çatlatıp, üstüne bir de morartınca, bayram boyunca eve mahkum kalmamı sağladı. Kendisine, “oturup kalacağım, bari iki film seyredeyim” formatlı heyecanı, bana yaşattığı için teşekkürü borç bilirim. Çocuk güvenliği için sehpa köşesi, koltuk kenarı vs.ye takılarak kafa göz yarma tehlikesini aza indiren zımbırtılardan ben de işte bu nane molla parmağım ve kapı kollarına takılmaktan kendilerini alamayan sarsak kollarım için istiyorum. Hatta kapı kollarını dikine duracak şekilde yapsalar daha güzel olmaz mı? Hayat ne güzel bir yer olurdu o zaman…

Hayat güzel demişken, ilk kocası Gamera’yı toprağa gömen Mamagon’un herkeslere selamı var. Kaplumbağası olan varsa Mamagon koca arıyor, söyleyeyim. Neden küçük bir Baragon, efendime söyleyeyim Angurias gelmesin ki dünyaya. Elele verelim haydi!..

Şimdilik böyle diyerek satırlarıma son verirken, sizlerden de istek, öneri, ne bileyim işte düğün davetiyesi falan bekliyorum. Doğrudan buradan, Ters Ninja’dan ve Giallo For Dummies üzerinden görüşmek üzere…

"Geldi bahar ayları
Gevşer çene yayları..."

PERA'DA ANİME

2010-09-03T08:01:00.001+03:00

Yeni sezona animeyle giriş yapıyorum siperlere yatın. Kaliteli, koruyucu siper için Tersninja'ya...

HO, BLOODY HO!

2010-07-28T11:47:00.002+03:00

Ters Ninja

HO'LY LIGHT COMES FROM THE 'HALL', GODFREY HALL

2010-07-27T13:13:00.000+03:00

Günler geçiyor, ninja sinsiliğinde kıçımı dahi kıpırdatmayıp, çıt çıkarmaksızın olduğum yerde bekliyordum. Blogun sessizliğini bozacak yegâne anı bekliyor, bu esnada da kıçıma doğru hızla yayılan sabit durmanın getirdiği o acıyı unutmak için konsantre olmaya çalışıyordum. O da neydi? “Hall”den gelen bir ışıkla nihayet doğru anı yakalamış, bir “Oh” çekmeme rağmen koridorda “Hoh” olarak yankılanan sesimle beraber ışık hızında hareket ederek, bloga giriş yapmış bulunuyordum (Bu oh-hoh geyiğini daha çok yapacağım hazırlıklı olun).

Yönetmen Godfrey Hall yazısıyla ekranımda beliren film, sayfanın sol üst tarafında da belirttiğim gibi akıl hocam Godfrey Ho’dan başkasının değildi. Telef olduğumuz şu sıcak yaz günlerinde, aksiyonu bol bir filmini bana armağan etmiş, “Evlat, kendine inan! Sıcaklarda kapıp koyverme! Muhtaç olduğun enerji Cynthia’ya duyduğun hayranlıktan geçmektedir!” demekteydi. Kör bir inançla bağlı olduğum hocamın sözüne haylazlık ederek karşılık verecek değilim ya! Enerjimi birini birkaç gün içinde Ters Ninja’da okuyabileceğiniz, diğerini hemen şimdi burada kriz geçirmek pahasına lüpletebileceğiniz Godfrey Hall’un iki filmine aktardım.

Kadın aksiyon filmi yıldızlarından dünya dövüş şampiyonu Cynthia Rothrock ile erkek dandik film yönetmenlerinden (artık söyleyecek lafım kalmadı bu adam hakkında) Godfrey Ho’yu, 1993 yılının ılık bir sonbahar günü Amerika’da birleştiren Honour&Glory adlı film, bol adrenalin yüklü, barındırdığı tüm oyuncuların dövüşün kralını icra ettiği, Ho’nun eli yüzü düzgün, hikâye örgüsü mantık sınırlarını aşmayan yegâne filmlerinden biri. Uyuzluk olsun diye bu işte bir kadının parmağı olduğunu söylemekten geri durmayacağım. Yoksa Ho’ya kalsa, türlü abukluklarla işi batırırdı. Lâkin dişli bir kadın olduğu her halinden belli olan Cynthia, belli ki ağırlığını koymuş ve filmin saçma noktalara doğru kaymasını engellemiş. (Tamamen sallıyorum).
Hong Kong’taki görevini bırakarak acilen Amerika’ya çağrılan Tracey (Cynthia Rothrock), havaalanından, kendini yolsuzlukları ortaya çıkarmaya adamış muhabir kız kardeşi Joyce (Donna Jason) tarafından alınır. İki kardeşin konuşacakları çok şeyleri vardır ama ikisinin de işlerinin yoğunluğu sebebiyle, filmin %90’lık kısmını Joyce ile geçirmeye hazır olalım. Filmi Rothrock üzerinden lanse etmeye kalkacakların vay haline! Joyce’u canlandıran Donna Jason, bu filmin asıl karakteridir ve Cynthia Rothrock yardımcı kadın oyuncu formatında olaylara katılmaktadır. Bu böyle kayıtlara geçirilirken ben de konuya devam edeyim.
Dünya o sıralarda nükleer bir silah başlığının kaçırıldığı haberi ile sarsılırken, gazinocular kralı tabirinin daha çok yakıştığı bir bankacılar kralının bankasındaki yolsuzluğu ortaya çıkarmaya çalışan Joyce, kısa süre içerisinde başlık ve yolsuzluğu birbirine bağlayan olaylar silsilesi içerisinde kaybolacak, arasının pek hoş olmadığı babası, FBI ajanı kızkardeşi ve flörtleştiği eski boksör yeni bodyguard Jake Armstrong ile olayların üstesinden gelmeye çalışacaktır. Konudan bu kadar çıtlatmak yeter de artar bile. Politik aksiyon (yuh!), soğuk savaş (oha!), kahraman Amerika (amanın!), kalleş Japonlar (ahan da!) gibi dönemin popüler filmlerinin birçoğunun ortak özelliklerini yine bir potada ertimeye çalışan filmi öfke kontrolü problemi olanlara önermiyorum.
Uzun zamandır yapmadığım sahne incelemerine tüm okuyucular davetlidir. Buyrun:

1. 80'lerin dostlar kas yaparken görsün temalı sahnelerinden bir kuple. Üstelik hem erkek hem de kadın oyuncunun vücutlarına yapılmış zoomlar, her iki cinsiyetteki seyirciyi de tatmin edecek düzeyde!

2. "Yemeği salçası, kadını kalçası" gösterir (sıkıysa göstermesin) olarak bilinen sözün özü aslında "Ayakkabıyı kopuğu, kadını topuğu" gösterirdir. İspatlayalım;

3. Hâlâ kamera ve fotoğraf makinesine ısınamamış bir milletin evladı olarak acı çekerken, durumun aslında Amerika sınırlarında da olduğu görüp rahatlamama neden olan sahne!

4. Kızarkadaşlarımı uzun süredir ihmal ettiğimi biliyorum. Ama kızmayın hemen. Meditasyon yaparken açmaya yetişemediğiniz telefonlara son. Sopa tekniğiyle, hamağınızdan bir çırpıda uzanıp açabileceğiniz bu teknik, ayrıca göbek ve basenleri eritmede de çok etkili.

İşte o ilahi an!

5. Postmodernizmin çirkin yüzünün, koca bir sahneyi tek dişi kalmış canavar gibi ele geçirdiği an!

6. Bir Godfrey Ho klasiği, bol geyikli konuşmalar. Erkeklerin de dedikoduya bayıldığının ispatı;

7. Pepsi cola- Coca cola rekabetinin ayyuka çıktığı o yıllar. Ho'nun Pepsi'ci olduğunu bilmiyordum;

8. İlkokul müsameresinde sahneden çıkan oyuncuyla sahneye giren oyuncunun senkronizasyonu;

9. Benim de başıma çok gelen bir durum. Bu sahnede Cynthia Rothrock, "Ben bir ice tea içeceğim" diyor. Dua edelim de onun da başına benimkine sık sık geldiği gibi, "ice tea yok nestea versek?" diyen garson gelmesin. Garson kardeşim, ice tea marka değil kine! Ama hata sende değil kine! Onu ice tea yazdıran zihniyette! Ulan soğuk çay diyorum, bizde yok abla diyorlar. Ice tea diyorum o zaman (liptonunki yalnızca ice tea olarak bilindiğinden), ha ondan var ama nestea var diyor bu sefer de. Ne diyeyim ben sana bilmem ki... Neyse...

10. Koskoca filmin hiç olduğu an, kötü adamın ağ ile yakalanışı (!)

Muhabiriniz olay yerinden bildirdi.

HONOUR AND GLORY/Zong heng tian xia 1993

Y: Godfrey Hall (Godfrey Ho)

O: Cynthia Rothrock, Donna Jason, John Miller, Chuck Jeffreys

İki ufak not:

*Kötü adam gazinocular kralı kılıklı John Miller'a bir alkış almak istiyorum bu arada. Kaslarına kurban abi!

*Donna Jason, hanımefendinin çok az sayıda filmi var. Şu an Hawai'de, Hawai stili masaj yapan bir salonun işletmeciliğini yapıyor.

ONNA KYÛKETSUKI/LADY VAMPIRE

2010-07-09T09:44:00.005+03:00

Ters Ninja

SIÇRATAN KURŞUNLAR A.K.A. NINJA VS. NINJA

2010-06-24T09:51:00.002+03:00

TERS NİNJA

DOĞRU BİLİNEN YANLIŞLAR

2010-06-19T15:00:00.002+03:00

Siz şimdi beni durduk yerde saçmalamakla suçlayacaksın biliyorum ama son günlerde fazla genleşmiş olmamın getirdiği kompleksten midir nedir bilmiyorum, daha önce cıcığını çıkardığım Darth Vader ile Darth Bruce bile gözüme farklı görünmeye başladığından, 'doğru bilinen yanlışlar' gibi güzide bir yazı yazmaya karar verdim.

1. Siyah zayıf gösterir.

Misal "Bunalımım ben. Ondan siyah giyiyorum hep." diyerek arkadaş ortamında depresif bir yer edinmişsiniz. Lâkin asıl mesele ezelden beri özellikle göbek çevrenizde varolan fazlalıklarınızı ninja ustalığında kamufle etmek.

Evet sevgili okuyucular, siyah zayıf gösterir. Gösterir ama eğer yanınızda sarı giyinmiş biri yoksa gösterir. Yoksa yukarıdaki resimde görüldüğü gibi tüm şişkoluğunuzla cıscıbıl ortada kalırsınız hafazanallah. (Yüz bölgesine odaklanalım özellikle)

2. Dikine çizgili giysiler zayıf gösterir.

Şimdi hep birlikte Darth Bruce'a (sarı olan) odaklanalım. Boşuna kendimizi kandırmayalım dostlar. Göbek bölgemiz böylesine şişmişken, vücuda paralel giden dikine bir çizgi neyimizi zayıf gösterecek allaasen? Eğri oturalım (belki eğri oturunca zayıf görünebiliriz gibi geldi şimdi bana) doğru konuşalım.

Sonuç olarak, bu kış kendimden bir godzilla yarattığımı ifade ederek, dalga geçmek için ağzını açanı, alttaki müzik eşliğinde ezip geçeceğimi belirtmek isterim.

Gojira March

FLASH (GORDON) HABER

2010-06-19T14:18:00.006+03:00

Sayın seyirciler,

bu sabah erken saatlerde aldığım bir habere göre sayın Illegal smile (:, Trendy Blog Award denilen bloglar arası bir ödül virüsünü bana geçirmiş bulunmaktadır. Kendisine çok teşekkür ediyor lâkin daha önce de başka bir vesileyle 1 defalık olmak suretiyle bulaştığım bu durumlardan pek çakmadığımı, dahası hemen sağ alt köşede 'her türlü sosyal oluşuma karşı olan' bünyem dolayısıyla olayın raconunu maalesef yerine getiremeyeceğimi (ödül vermek için 10 blog seçmek vb. gibi) üzüntüyle belirtmek istiyorum. Zira hepiciğinizin yeri 'göynümde' ayrıdır, biliyorsunuz diye tahmin ediyorum. Kendisine buradan bir kere daha teşekkür ederken 'her türlü sosyal oluşum kırılmaya mahkumdur' diye de gelene geçene bağırmak istiyorum. :-)

DÜŞ YAKAMDAN DORAEMON!!!

2010-06-18T21:26:00.002+03:00

Aradan 1 hafta bile geçmeden Hacopulo Pasajı'nda çığlık atmama neden olan Doraemon anahtarlık. Üstelik üzerinde China değil France yazıyor. Tembellikten anca koyabildim buraya.

ALEMİN TOZU İTİNAYLA ALINIR: LADY WHIRLWIND

2010-06-17T11:12:00.001+03:00

Ters Ninja'da temizlik var. Dünya toz alma şampiyonu Angela Mao, yardıma geldi. Hadi kızlar, geri durmayın gayrı...

MADE IN CHINA ISITICI: INFRAMAN

2010-06-08T10:28:00.002+03:00

Tıklat, şıklat, pıtlat...

ÇEKİRDEK ÇİTLEYEREK SEYREDİLEMEYECEK BİR FİLM: DAUGHTER OF DARKNESS

2010-06-05T13:03:00.006+03:00

Aradan uzun zaman geçmiş, hiç CAT III filmi seyretmemiştim. Zaten bu tür bir filmi seyretmeye başlamadan evvel “seyretsem mi seyretmesem mi?” ikilemi yaşıyor, seyrederken yerinize çakılıyor, seyrettikten hemen sonra da “bir daha seyredersem, tövbe yarebbime!” diyorsunuz. Hayatta en çok sevdiğim(!) şeylerden birini, ‘genelleme’yi de başarıyla yaptım ya, sırtım yere gelmez artık. (Aman gelmesin zaten ağrıyor her tarafım).

Hong Konglu yönetmenler benim akrabam falan olmadığından ilk olarak filmi bana tanıdık kılan unsurlardan bahsetmek işime geliyor ne yalan söyleyeyim. Birincisi, 1993 yapımı filmi, gözü kapalı izlenebilir kılan şey, ana oyuncularından birinin Anthony Wong olması. Şiddet, kan gölü, tecavüz, seks ve bu tümünün akla getirebileceği türlü iğrençliklerle dolu filmin ağırlığını azaltan bir şey varsa o da, Anthony Wong’un canlandırdığı, kadın düşkünü ama işinde acayip yöntemlerle de olsa başarılı polis komiseri. Daha önce Chris De Burgh üzerinden kaymak yiyerek bu sayfalara taşıdığım Red To Kill’in zekâ özürlü karakterini canlandıran Lily Chung yine, başta babası olmak üzere ailesinin tüm üyeleri tarafından istismar edilen acınası bir rolle karşımızda.

Film, CAT III'nin vazgeçemediği masmavi bir aydınlatma altında Lily Chung'un hapishanede özenle makyaj yapmaya çalışması esnasında gardiyanlar tarafından zorla götürülmesiyle açılıyor. Daha henüz buna anlam veremeden türlü şebeklikler içerisinde ekrana gelen Wong, her ne kadar bünyemde "Öf, gülemem sana şimdi" tepkisi yaratmaya çalışmışsa da kendimi koyverdiğimi ve bu herif ne yapsa istemdışı gülmeme sebebiyet verdiğini itiraf etmeliyim.

Karakol kapısından canhıraş vaziyette girerek "Ailemi katlettiler" nidaları atan Lily Chung, komiser Wong ve onun çömezi oğlan çocuğu görünümlü kadın polis tarafından karşılanır. Kızın evine yani olay mahalline varan polis ekibi kelimenin tam anlamıyla bir katliamla karşılaştıklarını farkettiklerinde, komiser Wong vakit kaybetmeden, kendi yöntemleriyle cinayeti kim veya kimlerin işlediklerini bulmak için iz peşine düşer. Kendi yöntemi demişken, örnek vermek gerekirse küvet içerisinde öldürülen kızkardeşin memesine dokunmak suretiyle yumuşaklık hesabından 12 saatten az bir süre önce öldürüldüğünü tespit eden Wong, kendisini cesedin yerine koyarak nasıl bir boğuşmanın mevcudiyete geldiğini de anlamaya çalışır.

Aslında kan gölüne dönmüş mekanda Wong'un bu istemdışı gülmeye sebebiyet veren halleri, filmin kafalara balyoz indirmek suretiyle insanı ağırlaştıran özelliğini yumuşatıyor. Dahası cesetlerin yerine kendini koyarak olayın nasıl gerçekleştiğini örneklerle açıklamak uğruna kızın annesinin taklidini yapmaktan bile çekinmeyen, üstüne bir de olay mahalli fotoğrafçısına sanki mahalle fotoğrafçısı gibi cesetlerle poz veren Wong'u ben Allah'a havale ettim bile.

Wong ve ekibi -ki bahsettiğim çömezden oluşmaktadır- sürdükleri izlerden önce kızın sevgilisine, ordan da katliamı işleyen zanlı olarak kıza ulaşırlar. Böylelikle kızı sorguya aldıklarında hem Wong'un hem de çömezinin gözlerini yaşartan (şaka değil) bir hayat hikâyesiyle seyirciyi başbaşa bırakırlar.

Anne, baba, erkek ve kızkardeşi tarafından mümkün olduğu her an zulme uğrayan, tek çıkış yolunu erkek arkadaşında bulan, saftirik kızcağız Lily Chung'un hayalleri, aslında üvey olduğu tespit edilen babası tarafından hunharca katledilince, artık bu zulme dayanamayan ve patlama noktasına varan Lily, sazı eline alarak biraz kanlı bir türkü de olsa çığırmaya başlamıştır.

İşte böylelikle güzelce açık da vererek filmi bağladıysam ne mutlu bana. Aslında toplumsal vicdana seslenen ve filmi seyreden her duygusal seyircinin "Oh oldu o aileye" tepkisi vermesinin kaçınılmaz olduğu Daughter of Darkness, insanı gözyaşlarını yutmaya teşvik eden (o ne demek ben de bilmiyorum), boğaza yumruk atan bi senaryoya sahip (Bu söz de böyle değildi ya neyse...). Açıkçası seyretmeden evvel genelde hiçbir filmin konusunu okumadığımdan (%99 okumuyorum) sadece adından yola çıktığım filmden daha farklı birşey beklediğimi itiraf etmeliyim. İster istemez vampir çağrışımı yapan isminin kan hariç vampirlerle yakından uzaktan ilgisi olmadığı gibi, aslında öyle boş bir film olmaması da beni şaşırtan bir özelliği idi.
Mutlulukların genelde fotoğraflarda kaldığı bu dünyadan sevgiler saygılar...

Hah! Bu arada, kızlar yamacıma toplanın. Zira Anthony Efendi hepinize birer öpücük konduracakmış!..

MIE MEN CAN AN ZHI NIE SHA/DAUGHTER OF DARKNESS 1993
Y: Kai Ming Lai
O: Lily Chung, Anthony Wong, Hugo Ng

DORAEMON YELPAZE

2010-06-02T13:45:00.007+03:00

Bugün 'mübarek gün' Çarşamba. Dolayısıyla avlanma amacıyla çıktığım Çarşamba Pazarı ganimetimi huzurlarınıza sunuyorum. Her geçen gün büyüyen made in china Doraemon koleksiyonum gururla sunar: Doraemon Yelpaze!

Hazır sıcaklar bastırmışken bir maruzatım var, onu dillendireyim; yelpaze denilen alet iyi güzel de, bir de efor sarfettirmese...

Ana koleksiyon için

Ana koleksiyona 1. çıkma için

DİŞİ NİNJA/CHALLENGE OF THE LADY NINJA

2010-05-27T21:30:00.010+03:00

Gün geçmiyor ki, dostlar sayesinde yeni bir parçaya ulaşmayayım. Daha önce afişini ve lobi kartlarını bulduğum Challenge of the Lady Ninja a.k.a. Chinese Super Ninjas 2 adlı filmin bu defa Beta videosunu buldum. Hep beraber dönüp kapağa bakalım o halde. İlk tuhaf yan, afişinde Dişi Kaplan adıyla geçen film, videoda Dişi Ninja adıyla yer bulmuş kendine. İkinci tuhaf yan ise ön ve arka kapaktaki sahnelerin filmle uzaktan yakından alakasının bulunmaması. Arka kapak bana 'Ho' dedi dostlar, varın gerisini siz anlayın...

NORMAL BİR ÖĞLE UYKUSU UYUMAK İSTİYORUM!

2010-05-20T09:33:00.005+03:00

Normal Bir İş Yapmak İstiyorum/Futsu No Shigoto Ga Shitai adlı belgesel ve Thierry Paquot'un yeni çıkan kitabı Bir Sanattır Öğle Uykusu'nun, çalışırken şekerleme yapma konusunda hakkını aramak üzere uyandırdığı 'ayı'nın hikâyesi Ters Ninja'da.

AŞIRI SOSYALLİĞE NAYIR!!!

2010-05-16T22:12:00.030+03:00

Herkesi potansiyel sapık ve katil gören bir annenin evladı olarak son günlerde giallo’lara gömüldüğümden, sanıyorum bir müddet Uzakdoğu esintili film yazılarımı ancak Ters Ninja’da görebileceksiniz. Öte yandan burayı başıboş bırakmamak adına türlü türlü saçmalığımı “Ben yaptım ama size ne?” formatı altında yayınlamayı düşünüyorum ve bundan hiç beis duymadığımı da belirtmem lazım. Çok üzgünüm ama işte başlıyorum!

Baştan beri yazdıklarımı göz ucuyla da olsa takip etmiş olan dostlarım bilir ki, Genova’dan yazdığım sıralarda her gittiğim müze ile ilgili iki üç kelam ediyor, asıl mevzu sanattan ziyade türlü türlü geyiği gündeme getiriyordum. Ben gene müzeydi sergiydi gezilerimi eksik etmiyorum ama nedense yazma gereği duymuyorum. Ama bugün geçmişte bir anı bırakmak üzere –ki çok nadir bırakırım- içimde müthiş bir yazma dürtüsü var (Sallıyorum inanmayın).

Uzun bir süreden sonra ilk defa yaklaşık bir hafta evvelinden plan yapmış, bu pazarı Sabancı Müzesi’ndeki Fırça ve Kalemin İzinde Sınırlar Aşmak sergisini görmeye, hemen ardından da 2010 Türkiye’de Japon Yılı kapsamında gösterilecek olan Bunkaza Tiyatro Gösterisi’ne katılmaya karar vermiştim. Ama yalnız değildim elbet. Komakine-chan da bu aşırı yoğun sanatsal faaliyetler sırasında bana katılacak, gerektiği noktalarda beyin fırtınası yaratmak için ilk kıvılcımı çakacaktı. İlk hamleyi de sağolsun sabahın köründe buluşmak üzere kendisi yaptı. Israrla “10.00’da buluşalım, tamam 9.30 olsun, ee daha erken 9.00 nasıl?” gibi türlü girişimlerimi cesaretle savuşturarak, bir Pazar günü tamı tamamına saat 8.30’da Beşiktaş’ta endamımı sergilememe neden olmuştu. Biz böyle nene ve dede formatında, normal insanların henüz sıcak yataklarından çıkmadıkları bir saatte, bana her daim mahşer kalabalığı içerisindeymiş gibi gelen ama işte bu saatte gayet boş ve leziz olan Beşiktaş’tan müzenin bulunduğu Emirgan’a doğru yol aldığımızda, kediler dahi yeni uyanıyor, üstüne üstlük gerine gerine de eklemlerini açıyorlardı.

Takdir olunur ki, müzenin açılış saatine göre biraz fazla erken vardığımız mutena semtimizde, Boğaz kenarı olmasının da getirdiği dürtüyle azıcık yürüyelim demiş, lâkin fena esen rüzgarı hesaba katmadığımızdan yürümekten ziyade savrulmuştuk. Saat 10.00’ı gösterdiğinde müzenin ilk ziyaretçileri olarak giriş kapısından geçtiğimdeki duygularımı dillendirmek ne kadar da zor dostlar! Bu esnada gözümden gelen 3 damla yaşı –bir gözüm diğerinden daha fazla çalışıyor- Komakine-chan’dan gizlemek için türlü hamleler yapıyor, bir oyana bir bu yana dönerek, dervişten hallice bir kişilik sergiliyordum. Ziyaretçi sayısına bakarak söylemek gerekirse o saatte biraz fazla olduğu gözlerimizden kaçamayan güvenlik görevlilerini bir bir geçerek sergi salonuna girdiğimizde Japon kaligrafisine ayrılmış ilk bölümle hafiften kendimi kaybetme emareleri sergiliyor, dahası tanıdığım üç beş kanji ile de Komakine-chan’a hava atıyordum. Kendisi her olgun insan gibi sırtıma pat pat yaparak aferin diyor, başarılarımın devamını dileyerek bir sonraki eseri incelemek üzere hamle yapıyordu. Hayır fesat dostlarım hayır. Sanmıyorum ki benden uzaklaşmak için hamle yapıyor olsun. Zira abuklamalarıma artık alışmış olduğunu düşündüğüm ermiş sabrındaki bu insanoğlunun benden uzaklaşma gibi görünen hareketlerinin tek sebebi elbette ki sergiden etkilenmiş olması idi. (En azından ben öyle inanmak istiyorum). Yaklaşık 1 saat içinde sadece 3 odayı gezdiğimiz sergide, o ana kadar bizden başka tek bir kişi daha görmüş, bu hızla devam edersek gençliklerimizin heba olup gideceğini düşündüğümüzden olsa gerek adımlarımızı ve beyinlerimizi biraz olsun hızlandırmaya karar vermiştik. Japon kaligrafisine ayrılmış ilk bölüm Kampo Harada Müzesi’nden getirtilmiş eserlere ev sahipliği yapıyor, Çin menşeili bu yazının çeşitli evrelerini ziyaretçinin gözleri önüne sererek hayırlı bir iş yapıyordu. Özellikle kursiv denilen stildeki o enerjiyi ve hareketi hissetmek bünyemde karşı konulamaz duygular uyandırıyor, bir yandan nasıl olur da suluboyamı yanımda getirmedim diye kendi kendimi yerken, diğer yandan Komakine’nin de başının etini yiyordum.

Latin yazı sanatına ayrılmış ikinci bölümde tartışmamızın odak noktasını, daha önce çeşitli yerlerde karşımıza çıkan Dualar Kitabı (Book of Hours) oluştururken, ayaklarıma doğru karasuların indiğini hissediyor, ama gotik yazının o minicik kitaplardaki mevcudiyeti karasuların yeniden yukarı doğru çıkmasına neden oluyordu. Genellikle Alman ve Flaman esintileri taşıyan bu salondaki eserleri de aheste aheste inceleyerek araştırılacak gerekli notları da çıkardıktan sonra son bölüm Osmanlı Hat Sanatı bölümü bizleri bekliyordu.

Bu bölüm, hat sanatı stilleri (Aklâm-ı Sitte) hakkında en temel bilgileri vererek Sabancı Müzesi’nin kendi bünyesindeki bazı eserleri sergiliyor. Sülüstü, muhakkaktı, nesihti, reyhanîydi, rıkâydi, tevkîydi derken sessiz yazının hazzı beyinlerimize yerleşirken, sabote edilen her sessizlik gibi bizimki de haddinden fazla çıkan gür bir sesle bozulmaktaydı. Hayatta anlamadığım bir sürü şey vardı ve de bunlardan biriydi. Nedense gezdiğim birçok müzede veyahut sergide yabancılar gerine gerine seslerinin son volümünde “İşte buradayım” dercesine geziyor, ama “başkasının kafasını şişiriyor muyum?” gibi bir soruya kendini maruz bırakmadan, hayatımdan geçip gidiyorlardı. Benimse böyle durumlarda elimden gelen tek şey bir köşede gürültünün uzaklaşmasını beklemek, sonra kaldığım yerden gezime devam etmekten ibaretti. Ama bu defa, evet bu defa tepkimi göstermeye hazırdım. En tiz volümden Komakine’ye doğru dönüp “bu görmüş olduğun yazı, hattat bilmem kim efendiye aittir” gibisinden atmasyonlu bir çıkış yapacağım sırada sesim içime kaçmış, oracıkta ıyk mıyk gibi anlamsız sesler çıkarmaktan öteye gidememiştim. Napalım dostlar! Allah vermemiş bana öyle etkileyici ses! Suçu gene yaratılışa attıysam yavaş yavaş müzeden çıkabiliriz.

Tiyatroya kadar biraz daha vakit geçirmek için yine rüzgar altında yürüyerek düşüncelerimizi savura savura, rutinimiz kahve ve tatlıyı da aradan çıkarmış, doyan karın guruldamaz doğrulamasıyla, uzak mı yakın mı olduğunu tam kestiremediğimiz kültür merkezine doğru yola koyulmuştuk.

Devenin hörekesinde olduğunu varınca fark ettiğimiz kültür merkezine, yanımda bir çekik gözlüyle girmenin gururunu yaşarken, kendimden emin bir tavırla hamle yaparak önlere doğru ilerlemiş, niye olduğunu anlayamadığım rezerve kordonunun altından geçerek, ayrılmış koltuklardan birine pervasızca oturmuştum. Sanıyorum aşırı disiplinli bir halkın kendi vatandaşları için ayırdığı kordonu aşmamın dikkat çekmemesinin nedeni, cidden de yanımdaki insanın a.k.a. Komakine-chan’ın çekik gözlü olması idi. Yoksa daha önce nice oturduğum yerden kaldırılmış, nice kaldırıldığım yere yeniden oturtulmuş bir insanımdır, övünmek gibi olmasın.

Oyuna gelecek olursak, ben değil ama siz şuradan gelebilirsiniz diye düşünüyorum. Japonya’nın batılılaşma hareketleri olarak nitelendireceğimiz Meiji Restorasyonu Dönemi ertesi toplumdaki değişimleri özellikle bir kadın ve çevresindeki insanları odak noktasına alarak anlatan oyun, yazarının da kadın olması nedeniyle biraz kadın bakış açısından anlatılmış gibi geldi bana. Bir sakıncası yok tabii. Birlik beraberlik temalarını da gündeme getiren oyun iyiydi hoştu da, şimdi belki kızacaksın bana ama yaklaşık 2 saat 40 dakika kadar olan süresiyle oturduğum yerde “İHBİNAYNEŞÜLERİN” nidaları atmama sebep oldu. Biz yine Komakine’yle koltuklarımızda çeşitli açılarda dönüşler yaparak Tai Chi bilgimizi sınıyor, bu arada arkamda durmaksızın koltuğumu sarsan veleti nasıl alt ederiz planları yapıyorduk. Nihayet oyun tamamına ermiş, biz de Beyoğlu’na doğru yola çıktığımızda acı bir gerçek yüzüme vurmuş, bu yazın giysi kreasyonumu belirleyen bir sürprüzle karşılaşmıştım. Boğazın keskin rüzgarında yanan böğrümle tüm yaz yalnızca V yaka giysiler giymeye mahkum kalmış bulunmaktayım dostlar. İşte bir yıl olmuyor ki amele yanıklarından kurtulayım da gerçekten normal bir insan evladı gibi bronzlaşayım. Sizlere Kampo Harada tarafından yazılmış Haikulardan etkilenmiş bu yanık bünyenin yazdığı bir haiku kırması şiirle veda ederken bir dahaki kültür gezisinde buluşmak üzere diyorum.

Bezdiren yaz güneşi ve yalayıp geçen Boğaz rüzgârı
Böğrümde bırakıyor izlerini al al...

Komakine'ye not: Yüzüğü doldurdum bekliyorum. Hediye ettiğine göre ilk kurbanım da sen ol! Kıvırma! Gordon Liu gelse turna tekniğini yemem ha, ona göre!

UYKUYA DOYAMADIN GAMERA!

2010-05-05T19:49:00.013+03:00

Gamera sizlere ömür. Cenazesi yarın öğle namazına müteakiben Fatih Camii, Karadeniz Medreseleri tarafı çimenliğinde yapılacak törenin ardından aynı çimenlikte defnedilecektir. Tüm sevenlerinin başı sağolsun.

Çelenk yerine Mamagon için ıstakozlu yem, marul, hıyar gibi bilimum sebze gönderilmesi rica olunur.

Çok üzgünüm...

PROFONDO ROSSO A.K.A. KANLI PİLAKİ

2010-05-04T21:59:00.026+03:00

Gündem;
23 Nisan'da, Kaymakan Bonnie 'Princess' Billie'nin koltuğuna oturan çocuk, daha 19 Mayıs bile olmadan büyüyerek, yarının büyüğü olduğunu göstermiş, bugünün büyüklerine 'kanlı' bir misilleme yapmayı başarmış bulunmaktadır.

666 tane arasından, en kanlısını seçerek, 'isimsiz' postayla gönderilen 35.yy özel kutlama plağının paketini çığlıklar içerisinde açan kaymakam, önce sevinçten hafif bir baygınlık nöbeti geçirmiş, hemen ardından da eşin dostun ödünü patlatmak ve sinirleriyle oynamak adına akşama kadar makam koltuğundan inmeden, ilk şarkıyı durmaksızın çalmıştır. Bu esnada havasını bulan şeytanın, yeryüzüne inme planlarını yeniden harekete geçirdiği rivayet olunur. 4 Mayıs 2010-İstanbul...